امتیاز موضوع:
  • 86 رأی - میانگین امتیازات: 3.17
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
خاک رس
#1
دانشمندان درباره خاک رس به نتایج جدیدی
دست یافتند مخصوصا در زمینه نانوتکنولوژی.مثلا اینکه ذرات این خاک در بعد
نانو هستند. و در ساخت نانوکامپوزیت های پلیمری غوغا کردند.
با وجود این همه خاک رس که تو کشور داریم به نظرم بحث جالبیه و متاسفانه ما فقط وقتی یه کوزه سفالی ببینیم یاد خاک رس میفتیم. Sad
هر مطلب جدیدی در این باره پیدا کنم اینجا میذارم تا همه استفاده کنیم.
پاسخ
#2
نانو کامپوزيت های خاک رس – پليمر

نانوکامپوزيت‌های
خاک­رس - پليمر يک مثال موردي از نانوتکنولوژی هستند. در اين نوع مواد، از
خاک­رس‌های نوع اسمکتيت (Smectite-type) از قبيل هکتوريت، مونت موريلونيت
و ميکاي سنتزی، به عنوان پرکننده برای بهبود خواص پليمرها استفاده می‌شود.
خاک­رس‌های نوع اسمکتيت، ساختاري لايه‌ای دارند و هر لايه، از اتمهای
سيليسيم کوئورانيه شده بصورت چهار وجهی که به يک صفحه هشت وجهی با لبه‌های
مشترک از Al(OH) 3 يا Mg(OH) 2 متصل شده، تشکيل شده است. با توجه به طبيعت
پيوند بين اين اتمها، انتظار می‌رود اين مواد خواص مکانيکی فوق‌العاده‌ای
را در جهت موازی اين لايه‌ها نشان دهند ولی خواص مکانيکی دقيق اين لايه‌ها
هنوز شناخته نشده‌اند. اخيراً با استفاده از روشهای مدل‌سازی تخمين زده
شده که ضريب يانگ در راستاي لايه‌ها، پنجاه تا چهارصد برابر بيشتر از يک
پليمر عادی است. لايه‌ها نسبت صفحه‌ای (aspect ratio) بالايی دارند و هر
لايه تقريباً يک نانومتر ضخامت دارد، در حاليکه شعاع آن از سی نانومتر تا
چند ميکرون، متفاوت می‌باشد. صدها يا هزاران عدد از اين لايه‌ها بوسيله يک
نيروی واندروالسی ضعيف، روي هم انباشته می ‌شوند تا يک جزء رسی را تشکيل
دهند. با يک پيکربندی مناسب اين امکان وجود دراد که رس‌ها را به اشکال و
ساختارهای گوناگونی، درون يک پليمر، به شکل سازمان‌يافته قرار دهيم.

در
گذشته، عمدتاً به اين شکل از دانه‌های رسی برای افزايش کارايی پليمر
استفاده می‌شود که آنها را در حد ميکرونی خرد می‌کردند تا از آنها در
توليد پليمرهای تقويت شده بوسيله پرکننده‌های در اندازه ميکرون، استفاده
کنند.

می‌توان تصور کرد که خواص مکانيکی فوق‌العاده لايه‌های منفرد
در اجزای خاک­رس نتوانند در يک سيستم به طرز موثری عمل کنند و پيوندهای
ضعيف بين دو لايه منشاء ايراد در اين کار می‌باشد. معمول است که از ميزان
بالايی از خاک­رس استفاده شود تا به بهبود کافی هر ضرايب دست يابيم، در
حاليکه اين کار باعث کاهش استحکام و سختی پليمر مي‌شود.

اصلی که
در نانوکامپوزيت‌های خاک­رس - پليمر رعايت می‌شود، اين است که نه تنها
دانه‌های رسی را از هم جدا می‌کنند، بلکه لايه‌های هر دانه را نيز از هم
جدا می‌کنند. با انجام اين عمل، خواص مکانيکی فوق‌العاده هر لايه نيز بطور
موثر بکار می‌آيد و اين در حالی است که در اجزای تقويت­شده نيز بطور
چشمگيری افزايش پيدا می ‌کند، زيرا هر جزء رسی خود از صدها تا هزارات لايه
تشکيل شده است.
پاسخ
#3
افزايش عمر مفيد بلادرهاي پخت تاير با نانوخاک رس

محققان دانشگاه تربيت مدرس موفق به افزايش کارايي و عمر مفيد بلادرهاي پخت تاير در صنايع لاستيک‌سازي شدند.

بلادرهاي پخت تاير، کيسه‌هاي لاستيکي از جنس بيوتيل هستند که نقش قالب داخلي تاير را در فرآيند پخت تاير ايفا مي‌كنند.

علي
صمدي، دانشجوي دکتري مهندسي پليمر دانشگاه تربيت مدرس است که در پي يافتن
روش‌هايي براي بهبود مقاومت غلتشي تاير با استفاده از پرکننده‌هاي
نانومتري است و مدعي است كه توزيع مناسب نانوخاک رس داراي اصلاح‌کننده‌ي
مناسب، مي‌تواند موجب افزايش عمر مفيد و بهبود خواص مورد نياز بلادر شود.

وي
در گفتگو با بخش خبري سايت ستاد ويژه‌ي توسعه‌ي فناوري نانو گفت: «اين
پژوهش به صورت هدفمند براي ساخت بلادرهاي پخت تاير و افزايش کارايي
بلادرهاي پخت تاير، انجام شده است».

ايشان در ادامه افزود: «در اين
تحقيق ما به دنبال آن بوديم که تاثير کاربرد نانوخاک رس را در آميزه
بلادرهاي پخت، براي افزايش عمر مفيد بلادر و در نتيجه کاهش هزينه‌هاي
توليد تاير بررسي کنيم تا با به‌دست آوردن توزيع مناسب خاک رس در آميزه‌ي
بلادر، بتوانيم به بالاترين کارايي خاک رس در بلادرهاي پخت تاير دست يافته
و در نهايت با انتخاب مناسب‌ترين اصلاح‌کننده‌ي نانوخاک رس مونتموريلونيت
و بهترين شرايط اختلاط، آميزه‌ي بلادر حاوي نانوخاک‌رس را بسازيم».

در اين تحقيق از روش مذاب براي ساخت نانوکامپوزيت‌ها استفاده شده‌‌است.

ايشان
پس از مطالعه انواع خاک رس و انتخاب مونتموريلونيت، به عنوان خاک رس
مناسب، پنج نوع مونتموريلونيت اصلاح شده و يک نوع مونتموريلونيت اصلاح
نشده را جهت ساخت نانوکامپوزيت‌ها انتخاب کرده‌است. سپس آميزه‌ي بلادرها
را بررسي کرده و مناسب‌ترين شرايط ساخت نانوکامپوزيت‌هاي لاستيکي حاوي
مونتموريلونيت را به‌دست آورده‌‌است. در ادامه نيز به بررسي و مقايسه
توزيع مونتموريلونيت، خواص فيزيکي مکانيکي (آزمون کشش و سختي)، خواص
ديناميکي مکانيکي آميزه‌ها و انتخاب مناسب‌ترين نوع مونتموريلونيت اصلاح
شده براي استفاده در آميزه بلادر، بر اساس ميزان توزيع و برهمکنش
مونتموريلونيت- لاستيک پرداخته‌‌است.

دانشجوي دکتري مهندسي پليمر
دانشگاه تربيت مدرس، در پاسخ به اين سوال که نتيجه‌ي کار پژوهشي شما چه
بوده‌‌است، گفت: «ميزان پليمر نفوذ کرده بين صفحات مونتموريلونيت، نقش
تعيين‌کننده‌تري نسبت به فاصله‌ي نهايي بين صفحات مونتموريلونيت، در
افزايش کارايي مونتموريلونيت در بستر پليمري دارد. همچنين در مقايسه با
مونتموريلونيت‌هاي اصلاح شده‌ي به کار رفته، مونتموريلونيت اصلاح شده
Cloisite10A، بيشترين پايداري حرارتي را در لاستيک بيوتيل با فرمول‌بندي
آميزه بلادر، به دليل ساختار آروماتيک اصلاح‌کننده‌ي آن دارد».

جزئيات
اين پژوهش -که با همکاري دکتر مهدي رزاقي کاشاني انجام شده،- در مجله‌ي
Journal of Applied Polymer Science (جلد 116، صفحات 2109- 2101، سال
2010) منتشر شده‌‌است.
پاسخ


پرش به انجمن:


کاربرانِ درحال بازدید از این موضوع: 1 مهمان