امتیاز موضوع:
  • 22 رأی - میانگین امتیازات: 2.77
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
می خوام یه تاپیک برای معرفی حیوانات بگذارم.
#1
[تصویر:  animals.jpg]
هرکسی موضوعی چیزی راجع به یک حیوان می دونه بیاد بگذاره تا بچه ها به اطلاعات عمومیشون اضافه شه
اگه عکس و بیو گرافی تنوع گونه ای و....
میتونید از این مطالب بذارید
شایدشه
احتمالا همه هم در اینترنت سیر می کنند پس با یک سرچ کوچیک کلی اطلاعاتگیرتان می آد بحث شه بهتر یکی از روش های آموزش نوین بحث و مشارکت در یک موضوع است که در مدارس و دانشگاه ها به کار می رود خود این مطالبی که بچه ها می نویسند و بقیه می خوانند و در آن شرکت می کنند یک کلاس درسه
پس بیایید از این کلاس درس که یا دگسرس اسان و مفهومی دارد استفاده کنیم
پس سعی کنید در این تاپیک بحث کنید و نظر خودتان را بگید سعی کنید از بحث و مشاجره جلوگیری کنید و از الفاظ رکیک هم پرهیز نمایید
من یکی از دغدغه هایی که دارم اینه وقتی با یکی روبرو می شم و توی تلویزیون یا اینترنت مثلا نوشته پلاتیپوس یا اژدهای کومودور میگی این چه جور حیوانیه میگه مثلا هر دوی این ها از خوانواده حیواناتند ولی نمیدونند که بابا اون یکی پ***تاندازه است واون یکی خزنده
بیایید بیشتر بدانیم
http://www.zibast.ir/index/images/stories/animals.jpg

اولین پست روخودم می گذارم
به امید خوب بودن
پلا تیپوس چیه؟
دوستان عیب کنندم که چرا دل به تودادم


باید اول به تو گفتن که چنین خوب چرایی

پاسخ
 سپاس شده توسط Behnaz ، Hossein.J ، crux
#2
جالبه
اما حالا از یه حیوااانه آسون شروع کنید

مثلا خرگووش







‫این روزها حالم خوب است
خوب ِ خوب !!
نه نشانی از دلتنگی نه روزنی از سیاهی
...و نه وسوسه ای از دل بسـتگی! ! !
. . .نوشتنم را بهانه ای نیست
...جز گفتن این که
"من"
بعد از "تو"
به هیچ "او"یی
اجازه ی "ما" شدن
نخواهم داد


پاسخ
 سپاس شده توسط Dash @li ، Hossein.J
#3
گفتم که می تونید با یک سرچ تو اینتر نت اطلاعات پیدا کنید
به هر حال از اینکه به این تاپیک سر زدید ممنونم
به شما احترام گزاشته و شروع می کنم
یک گونه از خرگوش ها را میگم
آیا میدانستید که در قطب شمال خرگوش زندگی می کند؟
خرگوش های صحرایی قطب شمال در سراسر توندرا(یک قسمت که نزدیکتر به قسمت های خشکی دار قطب است و در زمستان برفی و در تابستان زمین چمن پوشیده دارد)و نیز در کوهستان های جنوبی آن زندگی می کنند این خرگوش ها در تابستان خاکستری وقهوهای رنگند و در زمستان سفید رنگ آن ها به صورت گروهی زندگی می کنند گاهی اوقات در زیر زمین در گودالی خود را از شر سرما حفظ می کنند
گوش ها و پوزه این حیوان از سایر گونه ها کوچکتر است تا از شر سر ما راحت شوند.
این خرگوش های صحرایی تا 60 سانتی متر قد می گکشمد و از بوته ها تغذیه می کنند
یک نمونه از این خرگوش های صحرایی قطبی که در ایرلند زندگی می کند در زمستان سفید نمی شود زیرا در این ناحیه برف زیادی نمیبارد.
دوستان عیب کنندم که چرا دل به تودادم


باید اول به تو گفتن که چنین خوب چرایی

پاسخ
 سپاس شده توسط Hossein.J
#4
من فقط میدونم طول عمر خرگوش ها 6 ساله و خرگوش ماده میتونه 6-8 تا بچه بدنیا میاره
من که خودم میترسم بغلشون کنم







‫این روزها حالم خوب است
خوب ِ خوب !!
نه نشانی از دلتنگی نه روزنی از سیاهی
...و نه وسوسه ای از دل بسـتگی! ! !
. . .نوشتنم را بهانه ای نیست
...جز گفتن این که
"من"
بعد از "تو"
به هیچ "او"یی
اجازه ی "ما" شدن
نخواهم داد


پاسخ
 سپاس شده توسط Dash @li ، Hossein.J ، crux
#5
آفرین همینه مثلا من عمر خرگوشو نمی دو نستم ولی الان فهمید
اتفاقا خرگوش خیلی نازه منم دوسشون دارم چشاشونم قشنگه
آیا خرگوش از جوندگانه؟
خَرگوش پ***تانداری است علفخوار، از خانواده‌ی خرگوشان (Leporidae) و دارای اندامی شبیه به گربه و گوش‌های دراز و لب‌های شکافدار. دست‌های خرگوش از پاهایش کوتاهتر است. و بسیار تند حرکت می‌کند، و دارای انواع مختلف است. در حدود ۶ تا ۸ بچه به دنیا می‌آورد.

در هنگام زمستان به دلیل داشتن پوست سفید پیدا کردن او در برف دشوار است. تغییر رنگ پوست این حیوان ما را به شگفت می‌آورد یعنی در زمستان سفید شدن پوست این جانور و در تابستان خاکستری یا قهوه‌ای شدن آن. می‌توان این خرگوش را مانند آفتاب پرست دانست که او نیز تغییر رنگ می‌دهد. خرگوش قطبی سوراخ هایی به عمق ۲ متر در برف حفر می‌کند که این مکان جای مناسبی برای مخفی کردن کودکان به هنگام خطر است.

خاستگاه اصلی ‏این جانور اسپانیا و آفریقای شمالی است[نیازمند منبع] اما به بعضی از کشورهای دیگر هم مهاجرت کرده است. این خرگوش گیاهان بومی را می‌خورد و باعث می‌شود که سایر جانوران گرسنه بمانند. این جانور همچنین محصولات کشاورزی را منهدم می‌کند و برای خود سوراخ‌های زیرزمینی حفر می‌کند.

یکی از گونه‌های خرگوش، خرگوش آنقوره است. با توجه به میانگین ۵ تا ۶ بچه در هر زایمان، می‌توانند ۵۰ الی ۶۰ بچه در سال تولید کنند. این نوع خرگوش می‌تواند از سه ماهگی باردار شود.

خرگوش ها بیش از ۴۴ گونه اند (اهلی و صحرایی).رنگ آن‌ها خاکستری و قهوه‌ای است. خرگوش‌های دست آموز رنگ‌های گوناگونی دارند. طول آن‌ها تا ۶۰ سانتیمتر و وزن آنها تا ۵ کیلوگرم هم می‌رسد. طول عمر آنها تا ۶ سال و دشمنان آنها روباه، مار، عقاب، و انسان هستند. آن‌ها از نوع پ***تان‌داران هستند.سرعت خرگوش به ۴۰ کیلومتر در ساعت هم می‌رسد. خرگوش ماده قادر است که ۵ تا ۸ بچه به دنیا بیاورد.
در ضمن این فایل ضمیمه را هم دانلود و یه نگاهی بکنید و منبعشم مشخص شده
منبع این بالایی هم ویکی پدیاست


فایل‌(های) پیوست شده
.docx   13461608991.docx (اندازه: 74.27 KB / تعداد دفعات دریافت: 1)
دوستان عیب کنندم که چرا دل به تودادم


باید اول به تو گفتن که چنین خوب چرایی

پاسخ
 سپاس شده توسط Hossein.J ، crux
#6
[تصویر:  13466717321.jpg]
این حیوان نامش چیست؟
دوستان عیب کنندم که چرا دل به تودادم


باید اول به تو گفتن که چنین خوب چرایی

پاسخ
 سپاس شده توسط Hossein.J ، crux ، mr.allahbeigi
#7
Star 
[تصویر:  sci655.jpg]آخرین اژدها

نام اژدها، ما را به ياد هيولايي افسانه
اي با بال هايي بزرگ و دهاني پر از گدازه هاي از آتش مي اندازد که در کتاب
هاي اسطوره اي مانند حماسه زيگفريد و فيلم هايي چون طوفان اژدها (Dragon
Storm)به نمايش گذاشته شده اند.
اما
در سال 1912 بود که دانشمندان غربي به همراه دريانورداني که در مجمع
الجزاير اندونزي به اکتشافات جغرافيايي مشغول بودند، به جانوري متفاوت
برخورد کردند.اين جانور که يک خزنده غول پيکر از خانواده Varanidae به شمار
مي رفت، بي شباهت به يک اژدها نبود و در آن زمان او را به خاطر پيدا کردن
اين خزنده در جزيره «کومودو»، به نام اژدهاي کومودو ناميدند.
البته
افراد بومي آن را به نام هاي متفاوت Ora و يا Buayadarat که به معني
کروکوديل خشکي است و يا به نام مونيتور غول آسا (Biawakraksasa)مي شناسند.
خانواده
«وارانيده»معروف به مارمولک هاي Monitor شامل 31 گونه بوده و همچنين
اژدهاي کومودو با نام علمي Varanus Komodoensis جزء بزرگترين مارمولک هاي
زنده دنيا به شمار مي آيد.اين جانور به طول حداکثر 3 متر و وزني حدود 70 تا
100 کيلوگرم، در جزيره کومودو و جزاير رينکا (Rinca)، فلورس (Flores)و
گيلي(Gilli)از مجمع الجزاير اندونزي يافت مي شوند.در اين جزاير، جانوارن
گوشتخوار بزرگ زندگي نمي کنند و اژدهاي کومودو با توجه به اينکه از لحاظ
فيزيولوژيکي داراي متابوليسم پاييني بوده، توانسته رشد تکاملي جسمي زيادي
داشته و در اکوسيستمي که در آن زندگي مي کند غالب باشد.
اکثر جانوران اين مناطق، جزء منوي غذايي اين خزنده به شمار مي آيند. هرچند به نظر مي رسد غذاي
اصلي اژدهاي کومودو را لاشه جانوران تشکيل بدهند، ولي آنها با شکار کردن
مستقيم و کمين کردن به صورت استتاري نيز غذاي خود را تهيه مي کنند.از عادات
غذايي ديگر آنها، همجنس خواري يا کاني باليسم (Canibalism)است.اين جانوران
هم نوع هاي کوچکتر از خود را نيز مي خورند.
فصل جفت گيري آنها بين ماه مي و آگوست بوده و تخم گذاري در ماه سپتامبر صورت مي گيرد.ماده
ها حدود 20 تخم در لانه هاي متروک پرندگان به نام مگاپود مي گذارند.ماده
ها حدود 7 تا 8 ماه از تخم ها محافظت به عمل مي آورند تا در ماه آوريل
(حدود فروردين ماه) نوزادان از تخم بيرون بيايند، زيرا در اين فصل حشرات که
غذاي اصلي نوزادان به شمار مي آيند، فراوان هستند.
کومودوهاي جوان تا مدتي به خاطر آسيب پذير بودن، روي درختان اقامت مي گزينند تا علاوه بر دوري از گوشتخواران، از کومودوهاي بالغ که عادت به همجنس خواري دارند، به دور باشند.
طبق
تحقيقات به عمل آمده فسيل شناسي، اژدهاي کومودو را مي توان به خزنده غول
آسايي به نام مگالانيا نسبت داد که در اعصار گذشته (Pleistocen)زندگي مي
کردند.اين خزندگان که شکار خود را توسط دندان هاي سمي خود از پاي در مي
آورند، درحقيقت داراي سمي مهلک به نام آرسنال هستند.
[تصویر:  sci656.jpg]

کومودوها در دهان خود نوعي باکتري دارند که پس
از گزيده شدن جانور شکار شده، باعث عفونت و خونريزي شديد شده و حيوان را
از پاي در مي آورد و لذا اينطور به نظر مي رسد که اين جانور لاشه خوار است.
برخلاف
کروکوديل ها که آرواره هايي بسيار قوي جهت کشتن شکار دارند، اين اژدها
آرواره هاي ضعيف تري دارد و فقط نيش سمي آنهاست که باعث پايين آمدن سريع
فشار خون در شکار گشته و در نهايت جانور شکار شده در اثر شوک ناشي از
خونريزي زياد مي ميرد.
درحال حاضر اژدهاي کومودو تحت حمايت دولت اندونزي قرار گرفته و در اين جزاير و در مناطق حفاظت شده و پارک ملي کومودو نگهداري مي شود.
منبع: نشريه نوآور
دوستان عیب کنندم که چرا دل به تودادم


باید اول به تو گفتن که چنین خوب چرایی

پاسخ
 سپاس شده توسط Hossein.J ، crux
#8
خیلی خوبه،
ممنونم ازت جناب @li!
ادامه بده!
فقط در خصوص تاپیک "دلخوری" میگم که بیایید بند دهان را ببندیم و بال اندیشه را بگشاییم!

یه کمی کاشکی فکر می کردین،
توی این چند قت اخیر،تاپیک های علمی آقا سعید(مدیر عامل راهکار گستر قرن) واقعا بار علمی سایت رو بالا بردن،
مثلا، "دوست داشتی امضای نفر قبلیت مال تو بود" و امثالهم!


مارا به خیر شما امید نیست، شر رو کم می کنیم!





پاسخ
 سپاس شده توسط Dash @li
#9
۳ جانداری که زمان مرگ خود را می دانند

[تصویر:  animals.jpg]
در آخرین ساعات زندگی او نیز همه اعضای گروه روی سکوی نزدیک او جمع شده و آرام پوست او را نوازش می‌کردند. پس از مرگ این شامپانزه ماده همه از او دور شدند و تنها دختر او تمام شب را کنار مادرش باقی ماند….
هوشیاری در مورد مرگ پدید‌ه‌ای روانشناسی است که تا مدتها تصور می‌شد تنها در انسان‌ها وجود دارد به این مفهوم که جانداران دیگر غیر از انسان متوجه لحظات پایانی عمر خود و هم‌نوعان خود نمی‌شوند و طبیعتا عکس‌‌العمل خاصی در این لحظات ار خود بروز نمی‌دهند.
اما تحقیقاتی وجود دارد که نشان می‌دهد مرگ آگاهی (death awareness) در جانوران دیگر نیز وجود دارد و با مطالعه دقیق رفتار آنها می‌توان نتیجه گرفت که لحظات پایان عمر حیوانات برای خودشان و اطرافیانشان قابل درک است.
در ادامه این سه نوع حیوان را خواهید دید…
۱- شامپانزه
شامپانزه‌های شبیه‌ترین ِ موجودات به انسان به لحاظ تکاملی هستند و خصوصیات فیزیکی و روانشناختی مشابه زیادی با انسان‌ها دارند. پیرامون پدیده مرگ آگاهی نیز اخیرا مجله تخصصی “روند حیات” مقاله‌ای چاپ کرده که در آن به تحقیق گروهی از پژوهشگران بریتانیایی دانشگاه استیرلینگ اشاره شده است. این پژوهشگران رفتار شامپانزه‌ها را هنگام مرگ یکی از اعضای گروه به دقت زیر نظر گرفتند و متوجه شدند گروه شامپانزه‌ها در برابر عضوی از گروه که در آستانه مرگ است رفتار دیگری دارند. جیمز آندسون نویسنده مقاله می‌گوید: “نتیجه بررسی‌های ما در رفتار شامپانزه‌ها، نشان می‌دهد که هوشیاری در مورد مرگ در این حیوانات بسیار عمیق‌تر از آن است که تا کنون تصور می‌شد”.
بخشی از این تحقیق در اسکاتلند صورت گرفته است. زیست‌شناسانی که مدتها محل زندگی شامپانزه‌ها در باغ‌وحش اسکاتلند را زیر نظر گرفتند برای مثال به مرگ شامپانزه ماده پنجا‌ه ساله‌ای در سال ۲۰۰۸ اشاره می‌کنند. در روزهای نزدیک به مرگ این شامپانزه، پژوهشگران دریافتند که سایر اعضای گروه رفتار بسیار آرامی دارند و به شامپانزه ضعیف و رنجور توجه بیشتری می‌کنند.
در آخرین ساعات زندگی او نیز همه اعضای گروه روی سکوی نزدیک او جمع شده و آرام پوست او را نوازش می‌کردند. پس از مرگ این شامپانزه ماده همه از او دور شدند و تنها دختر او تمام شب را کنار مادرش باقی ماند. نکته جالب دیگری اینکه حتی پس از چند روز و عادی شدن رفتار شامپانزه‌ها، آنها تا چند روز روی سکویی که شامپانزه پیر آخرین ساعات زندگی‌اش را روی آن گذراند جست‌وخیز نمی‌کردند.
تحقیق دیگری توسط محققین دانشگاه آکسفورد در کشور گینه بیسائو انجام شد که در این تحقیق آنها شاهد مرگ دو فزرند کم سن شامپانزه ماده بودند. شامپانزه مادر در روزهای آخر بسیار بی‌تاب و کمک حال فرزندان بود و پس از مرگ آنها نیز جسدشان را تا مدت‌ها با خود حمل و به مکان‌های مختلف جابجا می‌کرد و در نهایت با حالتی حاکی از افسردگی جسدها را رها می‌کند تا شامپانزه‌های دیگر جسد نیمه باقی‌مانده را ببرند. به گفته دورا بیرو مسئول این تیم تحقیقاتی “این پژوهش نشان می‌دهد که توانایی درک مرگ و ارتباط عاطفی عمیقی میان بچه شامپانزه‌ها و مادرشان وجود دارد که حتی تا بعد از مرگ آنها نیز ادامه خواهد داشت”.
در آخرین ساعات زندگی شامپانزه ماده همه اعضای گروه روی سکوی نزدیک او جمع شده و آرام پوست او را نوازش می‌کردند.
۲- فیل
تحقیقات زیادی از جمله یک کار مطالعاتی توسط دانشمندان دانشگاه آکسفورد در کشور کنیا در آفریقا که سال‌ها به طول انجامیده اثبات می‌کند که فیل‌ها نسبت به مرگ آگاهند و در لحظات مرگ با یکدیگر مهربان‌تر می‌شوند. این تحقیق که نتایج آن توسط دانشکده جانورشناسی دانشگاه آکسفورد منتشر شده نشان می‌دهد که نه تنها خویشاوندان درجه اول بلکه بقیه فیل‌ها نیز نسبت به فیلی که لحظات آخر زندگی را می‌گذراند توجه ویژه دارند و با حالتی حاکی از ترحم تلاش می‌کنند نیازهای او را رفع کنند. در این مطالعه که فیلی در حال مرگ بود، پنج خانواده از فیل‌های دیگر به حالت پرستاری به فیل در حال مرگ سر می‌زدند و به او برای زنده ماندن کمک می‌کردند.
بررسی رفتار این فیل‌ها علاوه بر ضبط صوتی و تصویری با استفاده از ردیاب‌های رادیویی که بر روی بدن فیل‌ها نصب شده بود انجام شده است.
مسئول تیم تحقیقاتی در کنیا می‌گوید “این واکنش‌ها نشان می‌دهد که چگونه انسان‌ها و فیل‌ها احساسات مشترکی دارند، مانند هشیاری نسبت به مرگ و مراقبت و محبت نسبت به موجود در حال مرگ”. محققان معتقدند که مشابه این رفتار فیل‌ها در دلفین‌ها نیز مشاهده شده است.
۳- قو
قوها پرندگان زیبا و از مخلوقات خارق‌العاده خداوند هستند که به سبب تک همسری در طول عمر (monogamy) به سمبل عشق و وفاداری در بسیاری از فرهنگ‌ها تبدیل شده‌اند. اگر چه پدیده تک‌همسری در بین پندگان تا نود درصد (در برابر هفت درصد در پ***تانداران) وجود دارد، اما نکته متمایز کننده این دسته از غازیان نظریاتی است که در مورد مرگ‌آگاهی آنها خصوصا گونه قوهای گنگ (Mute Swan) وجود دارد. گفتنی است که در دسته بندی‌های پرنده شناسی قو (swan) با غاز (goose) متفاوت است در حالیکه بسیاری از افراد آنها را به اشتباه یکی می‌دانند.
با اینکه در سال ۲۰۰۱ پترسون و همکارانش در کتاب راهنمای پرندگان انگلستان و اروپا ذکر می‌کنند که قوهای گنگ در طول زندگی کاملا بی‌صدا نیستند ولی مثل غازهای وحشی صداهای گوشخراش و بلند از خود تولید نمی‌کنند، اما نام قوهای گنگ همچنان بر این جانداران مانده است.
در افسانه‌های قدیمی آمده که قوی گنگ در طول عمر هیچ صدایی تولید نمی‌کند و تنها در نزدیکی لحظات مرگ، به گوشه‌ای دنج پناه برده و آوازی زیبا به عنوان اختتامیه عمر عاشقانه خود می‌خواند که با اتمام آواز جانش را از دست می‌دهد. در اسطوره‌های قدیمی ذکر شده که قو در لحظات مرگ به محل اولین جفتگیری خود مراجعت کرده و آواز سر می‌دهد. اصطلاح “آواز قو” به معنی آخرین کار باشکوه یک فرد یا یک مجموعه برگرفته از همین افسانه‌ها است.
هنوز کسی به درستی نمی‌داند که آیا قوها واقعا آخرین لحظه‌های زندگی خود را تشخیص می‌دهند یا خیر اما افسانه‌ها و تعاریف نمادین در مورد این جانداران زیبا همچنان در فرهنگ‌های مختلف پابرجاست.
هنوز کسی از جانورشناسان به درستی نمی‌داند که آیا قوها واقعا آخرین لحظه‌های زندگی خود را تشخیص می‌دهند یا خیر و این مطلب بحث‌انگیز موضوع تحقیقی جامع مانند آنچه در مورد شامپانزه‌ها، فیل‌ها و دلفین‌ها انجام شده، نبوده است، اما افسانه‌ها و تعاریف نمادین در مورد این جانداران زیبا همچنان در فرهنگ‌های مختلف پابرجاست.
دوستان عیب کنندم که چرا دل به تودادم


باید اول به تو گفتن که چنین خوب چرایی

پاسخ
 سپاس شده توسط Hamid Jafary Pooya ، hat chiken
#10
[img][تصویر: 100935500151.jpg][/img] [تصویر:  100935500151.jpg]
پانداي قرمز يا پانداي كوچك، پ***تانداري تقريبا گياهخوار بوده و به نوعي متخصص در خوردن ني است و با حدود 40 تا 60 سانتي‌متر طول و 3 تا 6 كيلوگرم وزن كمي‌ بزرگ‌تر از گربه خانگي است. او بومي رشته كوه‌هاي هيماليا در بوتان، جنوب چين، هند، لائوس، نپال و برمه است و در ايالت «سيكيم» هندوستان از آن به عنوان حيواني تشريفاتي استفاده مي‌شود و نيز بركت جشن‌هاي بين‌المللي «دارجيلينگ» به حساب مي‌آيد.

در حال حاضر جمعيت تقريبي پانداهاي قرمز به كمتر از 2500 عدد مي‌رسد و با از بين رفتن زيستگاه آنها، تعداد اين جانور رو به كاهش است.

دوگونه باقي مانده از پانداهاي قرمز عبارتند از: پانداي قرمز غربي كه در مناطق غربي زيستگاه خود زندگي مي‌كند و ديگري كه اندكي بزرگ‌تر است پانداي قرمز «استاين» نام دارد كه در منطقه‌ شمال شرقي زيستگاه خود زندگي مي‌كند. پانداي قرمز غربي علائم روشن‌تري بويژه در صورت خود دارد، در حالي كه پانداي قرمز استاين علائم واضحي در صورت خود دارد. طبقه‌بندي پانداي قرمز و پانداي عظيم‌الجثه (پانداي سفيد و سياه) به عنوان دوگونه‌اي كه مشخصات خرس و راكون را به طور مشترك دارا هستند، دهه‌هاي متوالي مورد بحث بوده است. آنها از لحاظ نژادي تا اندازه‌اي به نژادهاي اوايل دوره سوم زمين شناسي شباهت دارند. اجداد مشترك آنها كه متعلق به دهها ميليون سال پيش هستند، به طور گسترد‌ه‌اي در اروپا آسيا يافت مي‌شوند. سنگواره‌هاي پانداي قرمز در چين، شرق انگلستان و غرب كشف شده‌اند و بتازگي محققان تعدادي از سنگواره‌ها را كه تصور مي‌كنند گونه جديدي از پانداي قرمز باشد در امريكاي شمالي پيدا كرده‌اند. پانداي قرمز بومي آسياي جنوب شرقي در امتداد نيم دايره‌اي متشكل از تپه‌ ماهورهاي رشته كوه هيماليا از غرب نپال، از جنوب تبت و بوتان و از شمال غربي هند و از شرق به مناطق كوهستاني برمه (ميانمار) و برخي از رشته كوه‌هاي ايالتي از چين هستند. رشته كوه‌هاي هنگخوان‌ (Hengduan) چين در اوايل دوره يخبندان پناهگاه امني براي پانداهاي قرمز و ديگر حيوانات به شمار مي‌آمده است.
پانداهاي قرمز پراكندگي گسترده‌اي از شمال شرقي چين تا جنوب غربي هندوستان دارند.

پانداهاي قرمز در آب و هوايي متعادل بين 10 تا 25 درجه سانتي‌گراد زندگي مي‌كنند كه در طول سال تغيير دماي كمي دارد و دماي بالاي 25 درجه را نمي‌توانند تحمل كنند. در نتيجه پانداهاي قرمز در طول روزهاي گرم زير سايه درختان مي‌خوابند و روي شاخه‌هاي دو شاخه دراز كشيده و يا به صورت مچاله شده و در حالي كه با دم خود، صورتشان را مي‌پوشانند در شكاف درختان مي‌خوابند و هنگام غروب و صبح‌هاي زود به دنبال غذا مي‌روند. آنها مناطق كوهستاني پردرخت در بلندي‌هاي 1800 تا 4800 متر را براي زندگي ترجيح مي‌دهند و با پانداهاي عظيم‌الجثه در يك مكان زندگي مي‌كنند. پانداهاي قرمز براي زندگي از درختان توخالي قديمي و حفره‌هاي سنگي امن استفاده مي‌كنند. بسياري از پانداهاي قرمز در باغ وحش‌هاي سراسر دنيا اسير هستند.

مشخصات فيزيكي: پانداي قرمز با در نظر گرفتن دم 30 تا 60 سانتي‌متري، حدود 79 تا 120 سانتي متر طول دارد. وزن پانداي نر 5/4 تا 2/6 كيلوگرم و وزن ماده آن 3 تا 5/4 كيلوگرم است. اين حيوان با موهاي بلند و نرم به رنگ قهوه‌اي مايل به قرمز در قسمت‌هاي فوقاني بدن و موهاي مشكي در قسمت‌هاي تحتاني و صورتي با رنگ روشن و علائم اشك مانندي كه دارد براي خوردن ني‌اختصاص يافته است. در صورتش نشانه‌هاي سفيد رنگي دارد كه شبيه راكون است ولي هر يك از اين نشانه‌ها، علائم متفاوتي دارند. آنها داراي سر نسبتا گرد با گوش‌هاي متوسطي هستند، بيني سياه و نيز چشم‌هاي بسيار تيره‌اي دارند. دم پرپشت آنها با شش حلقه به رنگ‌هاي قرمز و زرد اخرايي كه به طور يكي در ميان در عرض دم قرار گرفته‌اند تعادل را در آنها برقرار كرده و نيز در مقابل خزه‌ها و گلسنگ‌هايي كه درخت‌ها را در زيستگاه آنها پوشانده، آنها را استتار مي‌كند. پاها سياه، كوتاه و شبيه پاهاي خرس است كه موهاي پرپشتي كف پنجه‌هاي حيوان را كه غدد معطر در آن پنهان شده پوشانده است و در سطوح پوشيده از برف و يخ در حكم يك عايق حرارتي عمل مي‌كند. پانداي قرمز با پنجه‌هاي قوي، خميده و تيزي كه دارد مي‌تواند هنگام بالا رفتن از شاخه‌هاي باريك درختان و چيدن ميوه و برگ‌ها محكم به شاخه‌ها بچسبد.

رفتارها: اين حيوانات موجوداتي هنرمند و آكروبات باز هستند كه غالبا روي درختان و معمولا به صورت تنها زندگي مي‌كنند و به ندرت به صورت جفت و در گروه به سر مي‌برند. آنها موجوداتي استثنايي در ايجاد صداهايي چون سوت و صداهايي براي برقراري ارتباط هستند. آنها شب‌ها روي زمين يا روي درختان با سرعت و چابكي زياد به دنبال غذا مي‌روند. آنها براي خوردن آب پنجه‌هايشان را داخل آب فرو كرده و سپس پنجه‌ها را مي‌ليسند. شكارچيان پانداهاي قرمز را پلنگ‌هاي برفي، سمورها و انسان‌ها تشكيل مي‌دهند. با پيشروي انسان‌ها به زيستگاه اين جانوران، گونه‌هاي پانداي قرمز با خطر انقراض مواجه شده‌اند.

پانداهاي قرمز فعاليت روزانه خود را با شستن موهاي خود از طريق ليسيدن پنجه‌هاي جلوي بدن و ماساژ پشت و زير شكم و پهلوهاي خود شروع مي‌كنند. آنها پشت و شكم خود را به كناره‌هاي درختان و صخره‌ها مي‌كشند و سپس در ***** خود گشت زده و با ترشح ماده معطر قوي از ناحيه مقعد خود ***** خود را به حيوانات ديگر اثبات مي‌كنند. چنانچه پانداي قرمز احساس خطر كند سعي مي‌كند به بالاي صخره‌ها يا درختان دور از دسترس برود و اگر قادر به فرار نباشد روي پاهاي عقبي خود مي‌ايستد كه ظاهر آنها را ترسناك‌تر كرده و به آنها اجازه مي‌دهد از چنگال‌هاي تيز و برنده پنجه‌هاي جلويي خود استفاه كند كه جراحت‌هاي جدي را به بار مي‌آورد.

تغذيه: غذاي اصلي پانداهاي قرمز ني بوده و مانند پانداي عظيم‌الجثه قادر به هضم سلولوز نيستند بنابر اين براي بقاء معمولا از مقادير زيادي ني تغذيه مي‌كنند. علاوه بر اين، آنها از توت‌ها، ميوه‌ها، قارچ، ريشه‌ها، ميوه‌هاي بلوط، گلسنگ، سبزه و چمن نيز تغذيه كرده و كمبود غذايي خود را با پرندگان جوان، تخم پرندگان، جوندگان كوچك و حشرات جبران مي‌كنند. ولي در زمان اسارت به آساني گوشت مي‌خورند.

خطر انقراض: پانداهاي قرمز گونه‌هاي در معرض خطري هستند. هيچ آمار دقيقي از جمعيت كل آنها در دست نيست ولي به دليل پراكندگي زيستگاه‌هاي طبيعي آنها، تعداد اندك و نوع غذاي خاص و ويژه: بسيار در معرض خطر هستند. در جنوب غربي چين، شكارچيان پانداهاي قرمز را به خاطر مو و بخصوص دم پرپشت و با ارزش آنها كه براي ساخت كلاه از آن استفاده مي‌شود شكار مي‌كنند. در نواحي مختلف چين كه محل اصلي زندگي پانداهاي قرمز است، از موي آنها در جشن‌ها و مراسم محلي و در مراسم ازدواج از آنها استفاده مي‌شود. و نوعروسان چيني از اين كلاه‌هاي زيبا و خوش يمن استفاده مي‌كنند.

تمام موارد گفته شده پاك‌سازي مدام جنگل‌ها، جمعيت پانداهاي قرمز را به طور محسوسي كاهش داده است. در حال حاضر در تمام كشورهاي محل زيست اين حيوان، شكار آن غيرقانوني بوده و محافظت از آن به عمل مي‌آيد، با تمام اين كارهايي كه صورت گرفته، شكار غيرقانوني پانداهاي قرمز همچنان ادامه دارد و شكارچيان آنها را شكار كرده و زير قيمت به باغ وحش‌ها مي‌فروشند.

كارشناسان تخمين مي‌زنند كه با ادامه نابودي جنگل‌ها و شكارهاي غيرقانوني، اين گونه از پانداها در معرض خطر انقراض قرار دارند. آماري كه از دانشگاه جورجيا گزارش شده حاكي از كاهش 40 درصدي جمعيت پانداي قرمز طي 50 سال گذشته در چين شده است و در مناطق غربي هيماليا وضع از اين هم بدتر است. پانداهاي قرمز به طور طبيعي زاد و ولد كمي دارند و اين آمار سالانه به يك يا دو تولد مي‌رسد و در مقابل آمار مرگ و مير ‌آنها بالاست كه اين هم خود دليلي برانقراض آنها به شمار مي‌رود. فرآيندهايي مانند جنگل‌زدايي، ايجاد مرتع و ايجاد زمين‌هاي زراعي كه دولت روي زيستگاه‌هاي پانداهاي قرمز انجام مي‌دهد باعث به خطر افتادن اين حيوانات شده است.

پانداهاي قرمز زيادي در باغ وحش‌هاي سراسر امريكاي شمالي، اروپا و آسيا پرورش يافته‌اند كه با توجه به كاهش تعداد آنها در حيات وحش، نگهداري از آنها در باغ وحش‌ها مي‌تواند مانعي در مقابل انقراض اين‌گونه از جانوران باشد. حفظ گوناگوني ژنتيكي در ميان جمعيت پانداهاي قرمز باغ وحشي در حفظ بقاي آنها بسيار مهم و حائز اهميت است.

نقل قول از سایت نیک صالحی
دوستان عیب کنندم که چرا دل به تودادم


باید اول به تو گفتن که چنین خوب چرایی

پاسخ


موضوعات مرتبط با این موضوع...
موضوع نویسنده پاسخ بازدید آخرین ارسال
  اشتباه ترین باورها در مورد حیوانات Leila * 0 136 20-05-2013، 12:09 AM
آخرین ارسال: Leila *

پرش به انجمن:


کاربرانِ درحال بازدید از این موضوع: 1 مهمان