امتیاز موضوع:
  • 23 رأی - میانگین امتیازات: 2.96
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
گل سنبل
#1
نام علمی :hyacinthus سنبل


خانواده : lilyaceae [تصویر:  P3205552.jpg]


سنبل یک گیاه بسیار جذاب باغی است که می توان به عنوان گیاه گلدانی یا شاخه گل آن را پیش رس کرد . سنبل بخاطر رایحه خوشی که دارد معروف است . گلها ی آن در رنگها ی متفاوت ومتنوع شامل قرمز – صورتی – آبی – سفبد – زرد و بنفش و بصورت پرپر دیده می شود . در حال حاضر حدود 50 کولتیوار تجاری با سنبله های متراکم وگلچه های بزرگ وساقه هایی بطول بیش از 35cmدر دسترس است .
سنبل دارای 25 گونه مهم است که در بین آنها گونه orientalis از نظر باغبانی وگل بریده اهمیت دارد این گونه از ترکیه به اروپا ی شرقی آورده شده است .
سنبل بومی مناطق مدیترانه ای بوده واگر بصورت اصولی ودقیق کاشته شود گیاهی مداوم وچند ساله است در غیر این صورت نیمه مقاوم محسوب می شود . سنبل به خوبی تابستانهای گرم راتحمل می کند . پیاز آن از قاعده برگی وفلسی تشکیل شده است واز نوع پوشش دار (tonicate) می باشد .
از نظر گیاهشناسی سنبل :
زیر رده تک لپه ای ها = خانواده لیلیاسه = زیر خانواده سیلوئیده
آغازش گلها در سنبل بعداز سبز شدن پیازها شروع می شود .گل آذین آن خوشه ای متراکم است . گلچه ها آن دارای 3گلبرگ و3کاسبرگ گلبرگ نما و3برچه ای و دارای تخمدان تحتانی است.
عدد کروموزومی سنبل 8 است ومضربهایی از آن نیز مانند 16و24 متداول است البته بیشتر هترو پلوئیدهای سنبل شناخته شده است. ارتفاع گیاه حاوی گل در سنبل به 35cmمی رسد . ریشه های سنبل غیر منشعب می باشد . پیاز در موقع سبز شدن چند برگ نواری شکل وباریک در حاشیه های آن دارای انحنامی باشند تولید می کند و سپس ساقه گل دهنده ظاهر می شود . بزرگترین تولید کننده سنبل جهان هلند است (حدود 95%) .
مهمترین کولتیوار سنبل که در ایران کشت می شود سنبل هلندی است که مقاوم به سرما باساقه ای قوی و تعدادگل زیاد وپیاز های درشت می با شد وکولتیوار دیگری که کشت می شود در ایران سنبل رومی است و پیاز هایش نیز نسبت به سنبل هلندی ریزتر است . آبان ماه در گلدانی بازهکش منا سب وخاکی مخلوط از خاک برگ وخاک باغچه وماسه طوری میکارند که قسمت فوقانی پیاز باسطح خاک مماس باشد (عمق کاشت اندازه طول پیاز می شود )پس از کاشت گلدانها رادرمحل خنک با دمای حدود 12درجه ودر تاریکی قرار می دهیم در این شرایط پیاز ها بعد از 2 ماه ریشه دار می شوند و اندامهای هوایی شروع به رشد می کنند ودر مرحله بعد گلدانها رابه جای گرمتر برده ودر تاریکی قرار می دهند

ودما را حدود 17 درجه قرار داده ودر این شرایط گلدانها پس از 20 روز به گل می روند پس از اتمام دوره گل دهی گلها پژمرده شده و بلا فاصله باید آنها را قطع کرد وبه آبیاری گیاه ادامه داد تا برگها مدت بیشتری سبز بماند و تا ضمن عمل فتوسنتز به ذخیره غذایی پیاز کمک کنند پس از زرد شدن برگها پیاز ها را ازخاک خارج وخشک کرد وبه انبار خنک با دمای حدود 5درجه برای استراحت می بریم پیازها را اصولا" در ماسه یا تورب خشک ودر محیط خنک نگهداری می کنند. کشت در هوای آزاد نیز مانند گلدان می باشد ومحل کاشت باید کاملا" پوسیده ،زمان کاشت پیاز نیز در هوای آزاد بسته به آب وهوای منطقه از مهر ماه تا آخر آبان می باشد

تکثیرسنبل :
1)تکثیر ج-ن-S-یاز طریق بذر برای تولید کولتیوار جدید به کاری می رود پیازچه های تولید شده با این روش برای تولید کولتیوار جدید کشت می شود گیاهچه تولیدی آن برای رسیدن به مرحله گل دهی باید 6-4 سال رشد کند .
2)روش دیگر از طریق پیازچه هایی است که در کنار پیاز اصلی بوجود می آیند .
3)کشت بافت
در شرایط معمولی پیاز های سنبل تعداد کمی پیاز چه تولید می کنند که از نظر تجاری مقرون به صرف نیست وباید مصنوعا" تعداد پیازچه ها را افزایش داد.
تیمارهای افزایش پیازچه در سنبل:
تیمار دمایی : در این روش تیمار دمایی 43 درجه به مدت 4روز یا 38 به مدت 30 روز روی پیاز های کشت نشده باعث تشکیل پیازهای جدید روی فلس های جانبی پیاز می شود از این تیمار می توان طی دوره مرداد یا اواسط شهریور استفاده کرد . اندازه پیازهای مادری برای اینکار باید بیش از 15 سانتی متر باشد .
روش scooping(برداشت قاشقی بخشی از قاعده پیاز ) که در این روش بوسیله چوب پنبه سوراخ کن بخشی از قاعده پیاز را خارج کرده . که در این روش از یک پیاز 10 پیاز چه تولید می شود .
روش scoring : در این روش بخشی از قاعده پیاز را بوسیله ابزار ی که ضد عفونی شده است برمی داریم به صورت سطحی که در محل زخم حدود 60-40 پیازچه تولید می شود .
روش crosscutting(برش متقابل –ضربدری ) : معمولترین روش می باشد که در طبق پیاز شیار یابرش هایی متقابل ایجاد می کنند . در این روش در قاعده پیاز 24-12 پیازچه تشکیل می شود .

لازم به ذکر است که در این متدهای افزایش پیازچه مریستم انتهایی پیازباید حتما حذف شود تا پیاز به روی سطح بریده شده فلسها تشکیل شود . بعد از اعمال تیمار های فوق پیاز هارا روی صفحات مشبک در محل گرم ومرطوب قرار می دهند تا پیازچه ها در محل زخمها ظاهر شوند . در مهر ماه پیاز ها را همراه پیازچه هایش می کارند ودر خردادماه از زمین بیرون آورده وپیازچه ها را جدا کرده ،این عمل را به مدت 4 سال ادامه می دهند تا پیاز هایی در شت وقابل گل دادن بدست آید .
نیاز های محیطی :
1 ) دما : دمای مناسب وبهینه برای تحریک تا تمایز ساقه گل دهنده 25/5 است . دمای بالای انبار باعث تحریک و تمایز سریع گل در انبار می شود . بعد از5/9هفته انبار تغییر دما5/25به 17سانتی گراد به منظور رشد سریعتر گل آذین توصیه می شود دمای 20 سانتی گراد باعث القای (تحریک ) فشرده شدن بیشتر گل آذین شده وسبب افزایش جذابیت گل آذین می شود دمای کمتر از 9درجه گل دهی را به تاخیرمی اندازد ودمای 13 درجه سبب افزایش طول گیاه می شود لازم به ذکر است که سنبل در اواخر زمستان پس از برطرف شدن نیاز سرمایی اش رشد وگل دهی اش را آغاز می کند . به سرما ی شدید زمستانه نیاز دارد برای گل دهی .
نور : سنبل از لحاظ عکس العمل به فتو پریودو برای گل دهی یک گیاه روز خنثی است ودر تاریکی مطلق نیز گل می دهد وفقط برای فتوسنتز به نور نیاز دارد.
ابیاری : ابیاری آن در حد ظرفیت مزرعه (f.c)کفایت می کند وحالت غرقابی نباید باشد .
ترکیب خاکی : نیاز به خاک لومی –شنی سبک بازهکش خوب مواد آلی غنی شده و ph6-7 (کمی اسیدی ) دارد . در این خاک عمق کاشت پیاز ها ( فاصله طبق تا سطح خاک ) حدود 12cmاست و پیاز ها حتما" بطور مستقیم باید در خاک کشت شوند و تراکم کاشت پیاز نیز حدود 70- 40 پیاز در هر متر مربع است .
تغذیه : نسبت کودی k:3/5-N:2/5-P:1به صورت خالص می خواهد . (گیاهان پیازی Kبیشتر می خواهند )
بیماریها : دو بیماری باکتریایی مهم وخطر ناک دارد
پوسیدگی پیاز قبل یا بعد از کاهش که عامل آن باکتری xanthomonasمی باشد که در صورت مشاهده باید کل گیاه آلوده نابود شود
بیماری باکتری دیگر در زمان گل دهی در سنبل تاثیر می گذارد وباعث پوسیدگی خفیف شده ورشد گیاه را متوقف می کند .گل آذین و برگها زرد شده ودر نهایت از بین می روند . عامل این بیماری باکتری erviniaمی باشد . البته سنبل دارای بیماریی قارچی وویروسی نیز می باشد ولی این دونوع بیماری باکتریایی جزء مهمتر ین بیماریها ی آن می باشد .


آفات : مهمترین آفات سنبل تریپس وشته و کنه می باشد .
اختلالات فیزیولوژیکی سنبل : متداولترین اختلال فیزیولوژیکی در هنگام پیش رسی سنبل ایجاد می شود اسپیتینگ (از بین رفتن جوانه ) وواژگونی ساقه است .
1معمولا" اسپیتینگ قبل از گل دهی مشاهد ه می شود . گل آذین به برگها می چسبد وهمراه آنها به سمت با لامی آید .علت اسپیتینگ مکانیکی یا فیزیولوژیکی است ،بعضی عوامل دخیل در اسپیتینگ ،کاربرد تعداد هفته های سرمای نامناسب ،یخ زد ن پیاز های ریشه دارشده ،افزایش سریع دما هنگام انتقال پیاز ها به گلخانه ،محیط کشت بیش از حد مرطوب یا خشک ونوع گونه (که بعضی استعداد زیادی برای اسپیتینگ دارند )
2واژگونی ساقه ،اصلاح عملی چسبیدگی ساقه گل آذین است که در بعضی گونه ها اتفاق افتاد که با اتفون پاشی کنترل می شود در زمانیکه گلچه های گل هنوز مشخص نیست .
3عقیمی بالاترین گلچه ها ،استرانیلز نامیده می شود . به نظر می رسد در این اختلال مربوط به محل خیلی زود پیاز ها در دماهای کمتر از حد بهینه .یا حمل پیاز ها در شرایط تهویه خیلی بد باشد برداشت گل:
وقتی پایین تر ین گلچه ها شروع به باز شدن می کنند بریده شود در سنبل های گلدانی زمانی باید به فروش گذاشته شوند که رنگ گلچه های پایینی مشخص می شونددر این شرایط گلهاتا 17 روز دما ی18درجه در آپارتمان دوام می آورند .

پاسخ
 سپاس شده توسط mana ، نگین ، hadi soltani


پرش به انجمن:


کاربرانِ درحال بازدید از این موضوع: 1 مهمان