امتیاز موضوع:
  • 56 رأی - میانگین امتیازات: 3.04
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
ثبت جهـانی نوروز بنـام افغانستان - لطفا همیاری کنید
#1
>>
>>
>>>>>>
>>>>>>ثبت جهـانی نوروز بنـام کشور افغانستان - لطفا همیاری کنید
>>>>>>
>>>>>>
>>>>>>میهن پرستان گرامی،با درود و همراه با تأسف فراوان از غارت فرهنگ غني ايران و ايراني از منشور کوروش تا فرش کاشان و خليج فارس و ... باز هم فاجعه ديگري در راه است .
>>>>>>
>>>>>> . سازمان ملل متحد نظر سنجي بزرگي را در ارتباط با ثبت جهاني نوروز انجام داده است مبني بر اين که اگر يک ميليون نفر از ايران به سازمان ملل امضا بدهند اين روز به نام ايران ثبت خواهد شد اما اگر به اندازه کافي امضا داده نشود اين روز به نام افغانستان ثبت خواهد شد.
>>>>>>
>>>>>> از حق کشورتان دفاع کنيد و نگذاريد که نام ايران و ايراني از جهان محو شود
>>>>>>نگذاريد بلايي که بر سر خليج فارس ما آمد بر سر نوروز ما هم بيايد .
>>>>>>
>>>>>>
>>>>>>
>>>>>>http://www.petitiononline.com/Norouz/petition.html
>>>>>>
>>>>>>
>>>>>>
>>>>>>وقتی سایت باز شد ، روی دکمه
>>>>>> sign Petition
>>>>>> کلیک کنید.
>>>>>>
>>>>>>بعد اسمتون و آدرس ایمیل و کشور و شهر رو تو جای خودش وارد کردین و با گزینه پایینش تایید کردین دیگه حله
>>>>>> اگر در خارج زندگی میکنین ، کشور رو ایران بزنید
>>>>>>
>>>>>>
>>>>>>به همه اطلاع رسانی کنید
>>>>>>







‫این روزها حالم خوب است
خوب ِ خوب !!
نه نشانی از دلتنگی نه روزنی از سیاهی
...و نه وسوسه ای از دل بسـتگی! ! !
. . .نوشتنم را بهانه ای نیست
...جز گفتن این که
"من"
بعد از "تو"
به هیچ "او"یی
اجازه ی "ما" شدن
نخواهم داد


پاسخ
 سپاس شده توسط shima ، مسعود وحید ، farnaz_a
#2
من خواستم برم تو این سایتی که گفتی اما نوشت همچین پیجی وجود نداره!

پارسال تو اخبار ایران اعلام کردند که نوروز به نام ایران ثبت شده...پس چی شد؟

واقعا که ما ایرانی ها چقدر بی غیرتیم که باستانی ترین عیدمون باید یه نام افغانی ها بشه! Angry
پاسخ
#3
nemidonam man khodam ke toonestam emza koonam are in keki dg vaghean zoor dare hala hijea dgeam na afghanestan
ishala ke nemishe







‫این روزها حالم خوب است
خوب ِ خوب !!
نه نشانی از دلتنگی نه روزنی از سیاهی
...و نه وسوسه ای از دل بسـتگی! ! !
. . .نوشتنم را بهانه ای نیست
...جز گفتن این که
"من"
بعد از "تو"
به هیچ "او"یی
اجازه ی "ما" شدن
نخواهم داد


پاسخ
#4
[تصویر:  eide15.jpg]

ر آغاز جشن ِ نوروز، روز نخست ماه فروردین (روز اورمزد)
است و چون برخلاف سایر جشن‌ها برابری نام ماه و روز را به دوش نمی‌کشد ، بر
سایر جشن‌ها‌ی ایران باستان برتری دارد.
در مورد پیدایی این جشن
افسانه‌های بسیار است ، اما آنچه به آن جنبه‌ی راز وارگی می‌بخشد ،
آیین‌های بسیاری است که روزهای قبل و بعد از آن انجام می‌گیرد.
اگر
نوروز همیشه و در همه جا با هیجان و آشفتگی و درهم ریختگی آغاز می‌شود ،
حیرت انگیز نیست چرا که بی‌نظمی یکی از مظاهر آن است. ایرانیان باستان ، نا
آرامی را ریشه‌ی آرامش و پریشانی را اساس سامان می‌دانستند و چه بسا که در
پاره‌ای از مراسم نوروزی ، آن‌ها را به عمد بوجود می‌آوردند ، چنان که در
رسم باز گشت ِ مردگان (از 26 اسفند تا 5 فروردین) چون عقیده داشتند که
فروهر‌ها یا ارواح درگذشتگان باز می‌گردند ، افرادی با صورتک‌های سیاه برای
تمثیل در کوچه و بازار به آمد و رفت می‌پرداختند و بدینگونه فاصله‌ی میان
مرگ و زندگی و هست و نیست را در هم می‌ریختند و قانون و نظم یک ساله را محو
می‌کردند. باز مانده‌ی این رسم ، آمدن حاجی فیروز یا آتش افروز بود که تا
چند سال پیش نیز ادامه داشت.
از دیگر آشفتگی‌های ساختگی ، رسم میر
نوروزی ، یعنی جا به جا شدن ارباب و بنده بود. در این رسم به قصد تفریح کسی
را از طبقه‌های پایین برای چند روز یا چند ساعت به سلطانی بر می‌گزیدند و
سلطان موقت بر طبق قواعدی اگر فرمان‌های بیجا صادر می‌کرد ، از مقام امیری
بر کنار می‌شد. حافظ نیز در یکی از غزلیاتش به حکومت ناپایدار میر نوروزی
گوشه‌ی چشمی دارد:

سخن در پرده می‌گویم ، چو گل از غنچه بیرون‌ای
که بیش از چند روزی نیست حکم میر نوروزی.


خانه تکانی هم به این نکته اشاره دارد ؛ نخست درهم
ریختگی ، سپس نظم و نظافت. تمام خانه برای نظافت زیر و رو می‌شد. در بعضی
از نقاط ایران رسم بود که حتا خانه‌ها را رنگ آمیزی می‌کردند و اگر میسر
نمی‌شد ، دست کم همان اتاقی که هفت سین را در آن می‌چیدند ، سفید می‌شد.
اثاثیه‌ی کهنه را به دور می‌ریختند و نو به جایش می‌خریدند و در آن میان
شکستن کوزه را که جایگاه آلودگی‌ها و اندوه‌های یک ساله بود واجب
می‌دانستند. ظرف‌های مسین را به رویگران می‌سپردند. نقره‌ها را جلا
می‌دادند. گوشه و کنار خانه را از گرد و غبار پاک می‌کردند. فرش و گلیم‌ها
را غاز تیرگی‌های یک ساله می‌زدودند و بر آن باور بودند که ارواح مردگان ،
فروهر‌ها (ریشه‌ی کلمه‌ی فروردین) در این روز‌ها به خانه و کاشانه‌ی خود
باز می‌گردند ، اگر خانه را تمیز و بستگان را شاد ببینند خوشحال می‌شوند و
برای باز ماندگان خود دعا می‌فرستند و اگر نه ، غمگین و افسرده باز
می‌گردند. از این رو چند روز به نوروز مانده در خانه مُشک و عنبر
می‌سوزاندند و شمع و چراغ می‌افروختند.
در بعضی نقاط ایران رسم است که
زن‌ها شب آخرین جمعه‌ی سال بهترین غذا را می‌پختند و بر گور درگذشتگان
می‌پاشیدند و روز پیش از نوروز را که همان عرفه یا علفه و یا به قولی بی بی
حور باشد ، به خانه‌ای که در طول سال در گذشته‌ای داشت به پُر سه می‌رفتند
و دعا می‌فرستادند و می‌گفتند که برای مرده عید گرفته اند.
در گیر و
دار خانه تکانی و از 20 روز به روز عید مانده سبزه سبز می‌کردند. ایرانیان
باستان دانه‌ها را که عبارت بودند از گندم ، جو ، برنج ، لوبیا ، عدس ،
ارزن ، نخود ، کنجد ، باقلا ، کاجیله ، ذرت ، و ماش به شماره‌ی هفت- نماد
هفت امشاسپند - یا دوازده ? شماره‌ی مقدس برج‌ها ? در ستون‌هایی از خشت خام
بر می‌آوردند و بالیدن هر یک را به فال نیک می‌گرفتند و بر آن بودند که آن
دانه در سال نو موجب برکت و باروری خواهد بود. خانواده‌ها بطور معمول سه
قاب از گندم و جو و ارزن به نماد هومت (= اندیشه‌ی نیک) ، هوخت (= گفتار
نیک) و هوو.رشت (کردار نیک) سبز می‌کردند و فروهر نیاکان را موجب بالندگی و
رشد آنها می‌دانستند.


بيست سال بعد، بابت كارهايي كه نكرده اي بيشتر افسوس مي خوري تا بابت كارهايي كه كرده اي. بنابراين، روحيه تسليم پذيري را كنار بگذار، از حاشيه امنيت بيرون بيا، جستجو كن، بگرد، آرزو كن و كشف كن
.
مارک تواین




پاسخ


پرش به انجمن:


کاربرانِ درحال بازدید از این موضوع: 1 مهمان