امتیاز موضوع:
  • 70 رأی - میانگین امتیازات: 2.94
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
معرفی شش فاجعه فرا زمینی
#1
[تصویر:  Space-Art-Wallpapers-01_1.jpg]


بر روي كره ي زمين، حوادث و فجايع طبيعي فراواني رخ مي دهد. گردبادهايي كه همه ساله، مناطق مختلف را در مي نوردند، طوفان هايي كه شهرها را با خاك يكسان مي كنند، و فوران هاي آتشفشاني كه باعث مي شوند كشورهاي جزيره اي، خالي از سكنه شوند. اما نقاط ديگر منظومه ي شمسي، از اين هم خشن تر و بي رحم تر هستند. زيرا در آن ها فجايعي رخ مي دهد كه اگر در زمين اتفاق بيفتد، اثري از زندگي بر جاي نخواهد ماند. از اين كه روي زمين هستيد خوشحال باشيد!

كوههاي آتشفشاني آيو

كوههاي آتشفشاني بر روي زمين اهميت بسياري دارند؛ حتي افرادي وجود دارند كه آن ها را مي پرستند. با توجه به قدرت آتشفشان ها در ساختن و نابود كردن، اين مسئله باعث تعجب نيست. به نظر نمي رسد هيچ كدام از حوادث طبيعي ديگر قادر باشند تمام مردمان يك تمدن را نابود كنند يا آنان را وادار سازند كه بار و بنه ي خود را جمع كرده، به منطقه ي ديگري بروند. براي نمونه مي توان به دو كوه پيناتوبو و مونتسرات اشاره كرد. ساكنان جزايري كه اين دو كوه در آنها قرار داشتند، راهي جز فرار پيش روي خود نديدند، زيرا آتشفشان هايي كه اين مردم بر رويشان زندگي مي كردند، قصد جانشان را كرده بودند. ما بر روي زمين شگفتي هاي ديگري هم از اين دست داريم: كالدراها1 كه اَبَرآتشفشان نيز ناميده مي شوند؛ آتشفشان هايي به وسعت صدها مايل كه مي توانند همه ي ما را به كشتن دهند.

[تصویر:  volcanoes-on-lo01_1.jpg]
آتش فشان هاي آيو

بر روي آيو، قمر مشتري، چنين فاجعه اي عادي است و هر روز اتفاق مي افتد. فشار ناشي از حركت در ميدان مغناطيسي بسيار قوي مشتري و قرار داشتن در معرض پرتوهاي دائمي اين سياره ي عظيم، موجب شده آتشفشان هاي گوگردي آيو، همواره در جوش و خروش باشند.
[تصویر:  volcanoes-on-lo02_1.jpg]
آتش فشان هاي آيو
اين انفجارهاي آتشفشاني، مي توانند مواد را تا 120 مايل به آسمان پرتاب كنند و مواد گداخته ي حاصل از اين آتشفشانها ممكن است تا صدها مايل بر روي سطح آيو جاري شوند. چيزي شبيه كراكاتوا2 كه با فوران هاي متوالي طي چند روز، آب و هواي جهان را براي چندين سال تغيير داد.



ستاره دنباله دار شوميكر- لوي 9

ما يك بار بر روي زمين با رويدادي مواجه شديم كه احتمالاً ناشي از انفجار يك ستاره ي دنباله دار بود. اين رويداد در اوايل قرن بيستم، بر فراز تونگوسكا در سيبري به وقوع پيوست. تمام درختان محل حادثه، تا شعاع 1609000 كيلومتر مربع، برخاك افتادند. به خير گذشته بود.
[تصویر:  shoemaker-levy-9_1.jpg]
آن لكه هاي كوچك قهوه اي سمت راست تصوير را مي بينيد؟ هر كدام از آن ها، محل انفجار ستاره ي دنباله دار بوده است. ماجرا از اين قرار بود؛ ستاره ي دنباله دار منفجر شد، زيرا همان جاذبه و مغناطيسي كه باعث مي شود آيو، بي وقفه از خود گوگرد بيرون دهد، ستاره ي دنباله دار را چند تكه كرد. جاذبه، اين قطعات را به سمت سياره ي عظيم مشتري كشاند. نتيجه، فاجعه اي بود كه اگر در زمين اتفاق مي افتاد، به احتمال زياد معنايي جز نابودي حيات در اين كره نداشت. بسياري از لكه هايي كه بر روي تصوير مشاهده مي كنيد، به بزرگي سياره ي زمين هستند! دماي گلوله هاي آتشين حاصل از اين انفجار به 24000 كلوين مي رسيد، يعني 42740/33 درجه فارنهايت. مقايسه كنيد با سطح خورشيد كه دمايي برابر 9941 درجه فارنهايت دارد.

اين يعني درجه حرارتي بيش از چهار برابر درجه حرارت خورشيد بر روي سطحي به قطر سياره ي ما!
لكه سرخ بزرگ مشتري

شديدترين گردباد منظومه شمسي را مي توان در مشتري ديد. لكه ي سرخ، تندبادي است كه از حدود 180 تا 345 سال پيش در جريان است و قطري تقريباً سه برابر قطر زمين دارد. با اين توضيح مي توانيد اندازه ي مشتري را بهتر درك كنيد؛ كل سياره ي ما، مقياس اندازه گيري بخشي از آن است!
[تصویر:  jupiter-red-spot01_1.jpg]
بزرگ، حدود 268 مايل در ساعت است. بهتر است آن را طوفان پيچنده بناميم تا تندباد. لكه ي سرخ مشتري با چنين سرعتي قادر است يك پر كاه را به ماه برساند. دانشمندان به درستي نمي دانند چرا رنگ لكه قرمز است و اين كه چرا اين همه مدت از حركت باز نايستاده. ظاهراً رنگ اين طوفان گه گاه از طيف رنگ هاي قابل تشخيص براي انسان معمولي خارج شده، ناپديد مي شود، با اين حال لكه ي مشتري همچنان سر جاي خود باقي است و با استفاده از تابش فروسرخ قابل مشاهده مي باشد. روزي كه كه عامل به وجود آورنده ي اين طوفان از بين برود، لكه ي سرخ هم محو خواهد شد. شايد هم سنگ هاي عظيم آسماني به درون آن كشيده شده، نابودش سازند.



بادهاي نپتون

كم كم به جايي مي رسيم كه مقايسه هاي زميني كارگر نمي افتد، چرا كه براي اين رخدادها، مشابهي نمي توان در سياره ي ما يافت. بادهاي نپتون بدون شك اين موضوع را اثبات مي كنند. شديدترين باد طبيعي كه تاكنون بر روي كره ي زمين ثبت شده، در سال 1934 در كوه واشنگتون واقع در ايالت نيوهمپشر وزيدن گرفته بود و سرعتي برابر 231 مايل در ساعت داشت. سرعت بادهاي نپتون به حدود 600 متر در ثانيه مي رسد، يعني 1324 مايل در ساعت. مقايسه كنيد با سرعت صوت كه 768 مايل در ساعت مي باشد.
[تصویر:  neptune-wind_1.jpg]
بادهايي كه درنپتون مي وزند، از خشن ترين و شديدترين بادهاي منظومه ي شمسي هستند. خوشبختانه از آنجايي كه اين سياره، سطح ندارد، لازم نيست نگران فرود آمدن كسي در آنجا باشيم. نپتون هم مثل مشتري، براي خود لكه اي دارد به نام «لكه سياه بزرگ». اما بر خلاف لكه ي مشتري كه توده اي طوفاني از ابر و مه مي باشد، لكه ي نپتون يك باد چرخنده است بدون ابر و مه. در واقع، لكه ي سياه بزرگ، حفره اي است عظيم در سياره ي نپتون كه در آن، بادها با چنان سرعتي مي چرخند كه جو نپتون خود به خود گشوده شده، بخش هاي داخلي اين سياره را به نمايش گذاشته است. اين لكه هرچند سال يك بار ناپديد و بعد دوباره پديدار مي شود، اندكي شبيه گردبادهاي كره ي زمين(با اين تفاوت كه طوفان هاي چرخنده ي نپتون سالها طول مي كشند). تعجبي هم ندارد، زيرا هر فصل در نپتون، 40 سال طول مي كشد!



طوفان هاي غبار مريخ

شايد فكر كنيد حالا كه مريخ فقط كمي بزرگتر از نصف زمين است، شرايط ملايمتري دارد، اما اصلاً اين طور نيست. در واقع مي شود گفت تقريباً همه چيز نسبت به سياره ي ما عظيمتر است؛ ژرف دره هاي عظيم تر، يخچال هاي عظيم تر و آتشفشان هاي عظيم تر. اگر آتشفشان ها را در ليست نمي بينيد، فقط به اين دليل است كه هيچ كدام فعال نيستند3. به هر حال، همسايه ي سرخ رنگ كوچك ما، يك ويژگي دارد كه از ساير ويژگي هايش پررنگ تر است؛ عظيم ترين طوفان هاي غبار منظومه ي شمسي.
[تصویر:  mars-dust-storm_1.jpg]
وقوع طوفان هاي غبار در مريخ امري نسبتاً عادي است، اما گاهي اين طوفان ها، چند ميليون مايل از اين سياره را درمي نوردند. حتي فكرش هم ترسناك است. بعضي از اين طوفان ها مي توانند به آساني يك يا دو قاره در كره ي زمين را طي كنند، و البته گاهي آن قدر بزرگ هستند كه قادرند تمام سياره ي مريخ را پوشش دهند. طوفان هاي بسيار مهيب مريخ به قدري گرد و خاك به پا مي كنند كه با به دام انداختن نور خورشيد، باعث افزايش دماي اين سياره مي شوند. اگر روزي پاي بشر به مريخ برسد، مي توانيم به عنوان يك استرالياي جهاني روي آن حساب كنيم، محلي براي تبعيد جنايتكاران.



سياره ناهيد: بدترين نمونه ي ممكن از عواقب گرمايش هوا

شايد عده اي معتقد باشند كه گرمايش زمين، ربطي به كارهاي انسان ندارد. در هر حال گرمايش زمين يك حقيقت است. دماي زمين گاهي تغيير مي كند و اغلب اين تغييرات، ماهيتي گرمايشي دارند. در بدترين حالت مي توان شهرهاي سيل گرفته و قحطي زده را براي آينده ي زمين متصور شد، با مردمي كه جايي براي كشاورزي نمي يابند. در «ستاره»ي سپيدرنگ زيبايي كه بسياري از ما هر شب پس از غروب آفتاب مي بينيم، حوادثي رخ مي دهد كه كابوس زمين آينده، در برابر آن رنگ مي بازد.
[تصویر:  venus01_1.jpg]
[تصویر:  venus02_1.jpg]
با مشاهده ي سطح ناهيد معلوم مي شود كه او چهره ي آبله روي خود را پشت پرده ي ابري زيبايش پنهان مي كند. اين ابرها، باران خالص اسيدي هستند، سولفوريك اسيد. دماي محيطي اين سياره كه نوسان چنداني در شب و روز ندارد، تقريباً هميشه به طور متوسط 460 درجه فارنهايت است. علاوه بر گرماي جان سوز و باراني كه همه چيز را ذوب مي كند، فشار هواي سطح اين سياره، 93 برابر فشار هواي زمين در سطح درياست. فرض كنيد در ته اقيانوسي هستيد پر از آهن گداخته و خورنده!

آنچه به راستي وحشت مي آفريند اين است كه طبق شواهد يافته شده توسط دانشمندان، ناهيد، يك ميليارد سال پيش، از لحاظ اتمسفر و درصد رطوبت، شباهت زيادي به زمين داشته است، اما يك «اثر گلخانه اي افسارگسيخته» باعث به وجود آمدن وضعيت كنوني اش شده است!



1- کالدرا(Caldera) پدیدهٔ آتشفشانی دیگ‌مانندی است که معمولاً پس از فوران‌های آتشفشانی، و بر اثر فروریختن زمین‌های اطراف آتشفشان شکل می‌گیرد.
2- کراکاتوآ(Krakatoa) آتشفشانی است که در کشور اندونزی، در تنگهٔ سوندا، بین جزایر سوماترا و جاوه قرار دارد. جزیرهٔ کراکاتوآ از سه مخروط تشکیل شده است که یک حفرهٔ تفتالی دارند و یک آتشفشان (کراکاتوآ) به حساب می‌آیند. این آتشفشان به خاطر انفجار ۲۶ اوت سال ۱۸۸۳ معروف است که از شدیدترین انفجارهای آتشفشانی بوده است و بخش اعظم این جزیره را از بین برده‌ است.
3- آتشفشان هاي مريخ، آتشفشان هاي مرده (extinct volcanoes) هستند. آتشفشان مرده، آتشفشاني‌ است كه احتمال فعاليت و فوران مجدد آن وجود ندارد.
منبع زبان اصلي
weirdworm.com
یه قناری خوشگل دست یه نفر دیدم.گفتم فروشیه؟ گفت نه، رفیقمه!!

پس به سلامتی همه اونایی که رفیقاشون رو نمیفروشن
پاسخ
 سپاس شده توسط نوید خزدوز ، مسعود وحید ، PARGOL
#2
مرسی حامد ، از خوندنش لذت بردم

بيست سال بعد، بابت كارهايي كه نكرده اي بيشتر افسوس مي خوري تا بابت كارهايي كه كرده اي. بنابراين، روحيه تسليم پذيري را كنار بگذار، از حاشيه امنيت بيرون بيا، جستجو كن، بگرد، آرزو كن و كشف كن
.
مارک تواین




پاسخ
#3
khaili axatoon khoshgel bod matalebam khob bod
پاسخ
 سپاس شده توسط Behnaz
#4
خیلی زیبا وپربار بود
ممنونم
پاسخ


موضوعات مرتبط با این موضوع...
موضوع نویسنده پاسخ بازدید آخرین ارسال
  کشف زمینی دیگر در فضا! M@h$A 0 106 28-08-2013، 09:10 AM
آخرین ارسال: M@h$A

پرش به انجمن:


کاربرانِ درحال بازدید از این موضوع: 1 مهمان