امتیاز موضوع:
  • 0 رأی - میانگین امتیازات: 0
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
سوئيچ چيست و چگونه كار مي‌كند ؟
#1
[تصویر:  2960x.png] [font]

شبکه از مجموعه ای کامپيوتر ( گره ) که توسط يک محيط انتقال ( کابلی بدون کابل ) بيکديگر متصل می گردند ، تشکيل شده است. در شبکه از تجهيزات خاصی نظير هاب و روتر نيز استفاده می گردد . [/font]
سوئیچ سیسکو [font] يکی از عناصر اصلی و مهم در شبکه های کامپيوتری است . با استفاده از سوئيچ ، چندين کاربرقادربه ارسال اطلاعات از طريق شبکه در يک لحظه خواهند بود. سرعت ارسال اطلاعات هر يک از کاربران بر سرعت دستيابی ساير کاربران شبکه تاثير نخواهد گذاشت .
سوئيچ همانند روتر که امکان ارتباط بين چندين شبکه را فراهم می نمايد ، امکان ارتباط گره های متفاوت ( معمولا" کامپيوتر ) يک شبکه را مستقيما" با يکديگر فراهم می نمايد. شبکه ها و سوئيچ ها دارای انواع متفاوتی می باشند ..
سوئيچ هائی که برای هر يک از اتصالات موجود در يک شبکه داخلی استفاده می گردند ، سوئيچ های LAN ناميده می شوند. اين نوع سوئيچ ها مجموعه ای از ارتباطات شبکه را بين صرفا" دو دستگاه که قصد ارتباط با يکديگر را دارند ، در زمان مورد نظر ايجاد می نمايد .

مبانی شبکه

عناصر اصلی در يک شبکه کامپيوتری بشرح زير می باشند :

شبکه . شبکه شامل مجموعه ای از کامپيوترهای متصل شده (با يک روش خاص )، بمنظور تبادل اطلاعات است .

گره . گره ، شامل هر چيزی که به شبکه متصل می گردد ، خواهد بود.( کامپيوتر ، چاپگر و ... )
سگمنت. سگمنت يک بخش خاص از شبکه بوده که توسط يک [/font]سوئیچ سیسکو [font] ، روتر و يا Bridge از ساير بخش ها جدا شده است .
ستون فقرات . کابل اصلی که تمام سگمنت ها به آن متصل می گردند . معمولا" ستون فقرات يک شبکه دارای سرعت بمراتب بيشتری نسبت به هر يک از سگمنت های شبکه است . مثلا" ممکن است نرخ انتقال اطلاعات ستون فقرات شبکه 100 مگابيت در ثانيه بوده در صورتيکه نرخ انتقال اطلاعات هر سگمنت 10 مگابيت در ثانيه باشد .

توپولوژی . روشی که هر يک از گره ها به يکديگر متصل می گردند را گويند .

کارت شبکه . هر کامپيوتر از طريق يک کارت شبکه به شبکه متصل می گردد.در اکثر کامپيوترهای شخصی ، کارت فوق از نوع اترنت بوده ( دارای سرعت 10 و يا 100 مگابيت در ثانيه ) و در يکی از اسلات های موجود روی برد اصلی سيستم ، نصب خواهد شد .

آدرس MAC . آدرس فيزيکی هر دستگاه ( کارت شبکه ) در شبکه است. آدرس فوق يک عدد شش بايتی بوده که سه بايت اول آن مشخص کننده سازنده کارت شبکه و سه بايت دوم ، شماره سريال کارت شبکه است .

Unicast . ارسال اطلاعات توسط يک گره با آدرس خاص و دريافت اطلاعات توسط گره ديگر است .

Multicast . يک گره ، اطلاعاتی را برای يک گروه خاص ( با آدرس مشخص ) ارسال می دارد.دستگاههای موجود در گروه ، اطلاعات ارسالی را دريافت خواهند کرد .

Broadcast . يک گره اطلاعاتی را برای تمام گره های موجود در شبکه ارسال می نمايد . [/font]

[font]استفاده از [/font]سوئیچ سیسکو [font] در اکثر شبکه های متداول ، بمنظور اتصال گره ها از هاب استفاده می شود. همزمان با رشد شبکه ( تعداد کاربران ، تنوع نيازها ، کاربردهای جديد شبکه و ...) مشکلاتی در شبکه های فوق بوجود می آيد :
- Scalability . در يک شبکه مبتنی بر هاب ، پهنای باند بصورت مشترک توسط کاربران استفاده می گردد. با توجه به محدود بودن پهنای باند ، همزمان با توسعه، کارآئی شبکه بشدت تحت تاثير قرار خواهد گرفت . برنامه های کامپيوتر که امروزه بمنظور اجراء بر روی محيط شبکه ، طراحی می گردنند به پهنای باند مناسبی نياز خواهند داشت . عدم تامين پهنای باند مورد نيازبرنامه ها ، تاثير منفی در عملکرد آنها را بدنبال خواهد داشت .
-Latency . به مدت زمانی که طول خواهد کشيد تا بسته اطلاعاتی به مقصد مورد نظر خود برسد ، اطلاق می گردد. با توجه به اينکه هر گره در شبکه های مبتنی بر هاب می بايست مدت زمانی را در انتظار سپری کرده ( ممانعت از تصادم اطلاعات ) ، بموازات افزايش تعداد گره ها در شبکه ، مدت زمان فوق افزايش خواهد يافت . در اين نوع شبکه ها در صورتيکه يکی از کاربران فايل با ظرفيت بالائی را برای کاربر ديگر ارسال نمايد ، تمام کاربران ديگر می بايست در انتظاز آزاد شدن محيط انتقال بمنظور ارسال اطلاعات باشند. بهرحال افزايش مدت زمانی که يک بسته اطلاعاتی به مقصد خود برسد ، هرگز مورد نظر کاربران يک شبکه نخواهد بود .

- Network Failure . در شبکه های مبتنی بر هاب ، يکی از دستگاههای متصل شده به هاب قادر به ايجاد مسائل و مشکلاتی برای ساير دستگاههای موجود در شبکه خواهد بود. عامل بروز اشکال می تواند عدم تنظيم مناسب سرعت ( مثلا" تنظيم سرعت يک هاب با قابليت 10 مگابيت در ثانيه به 100 مگابيت در ثانيه ) و يا ارسال بيش از حد بسته های اطلاعاتی از نوع Broadcast ، باشد .

- Collisions . در شبکه های مبتنی بر تکنولوژی اترنت از فرآينده خاصی با نام CSMA/CD بمنظور ارتباط در شبکه استفاده می گردد. فرآيند فوق نحوه استفاده از محيط انتقال بمنظور ارسال اطلاعات را قانونمند می نمايد. در چنين شبکه هائی تا زمانيکه بر روی محيط انتقال ترافيک اطلاعاتی باشد ، گره ای ديگر قادر به ارسال اطلاعات نخواهد بود. در صورتيکه دو گره در يک لحظه اقدام به ارسال اطلاعات نمايند ، يک تصادم اطلاعاتی ايجاد و عملا" بسته های اطلاعاتی ارسالی توسط هر يک از گره ها نيز از بين خواهند رفت . هر يک از گره های مربوطه ( تصادم کننده ) می بايست بمدت زمان کاملا" تصادفی در انتظار باقی مانده و پس از فراهم شدن شرايط ارسال ، اقدام به ارسال اطلاعات مورد نظر خود نمايند .

هاب مسير ارسال اطلاعات از يک گره به گره ديگر را به حداقل مقدار خود می رساند ولی عملا" شبکه را به سگمنت های گسسته تقسيم نمی نمايد. سوئيچ بمنظور تحقق خواسته فوق عرضه شده است . يکی از مهمترين تفاوت های موجود بين هاب و سوئيچ ، تفسير هر يک از پهنای باند است . تمام دستگاههای متصل شده به هاب ، پهنای باند موجود را بين خود به اشتراک می گذارند.در صورتيکه يک دستگاه متصل شده به سوئيچ ، دارای تمام پهنای باند مختص خود است. مثلا " در صورتيکه ده گره به هاب متصل شده باشند ، ( در يک شبکه ده مگابيت درثانيه) هر گره موجود در شبکه بخشی از تمام پهنای باند موجود ( ده مگابيت در ثانيه ) را اشغال خواهد کرد. ( در صورتيکه ساير گره ها نيز قصد ارتباط را داشته باشند) . در سوئيچ ، هر يک از گره ها قادر به برقراری ارتباط با ساير گره ها با سرعت ده مگابيت در ثانيه خواهد بود .

در يک شبکه مبتنی بر سوئيچ ، برای هر گره يک سگمنت اختصاصی ايجاد خواهد شد. سگمنت های فوق به يک سوئيچ متصل خواهند شد. در حقيقت سوئيچ امکان حمايت از چندين ( در برخی حالات صدها ) سگمنت اختصاصی را دارا است . با توجه به اينکه تنها دستگاه های موجود در هر سگمنت سوئيچ و گره می باشند ، سوئيچ قادر به انتخاب اطلاعات ، قبل از رسيدن به ساير گره ها خواهد بود . در ادامه سوئيچ، فريم های اطلاعاتی را به سگمنت مورد نظر هدايت خواهد کرد . با توجه به اينکه هر سگمنت دارای صرفا" يک گره می باشد ، اطلاعات مورد نظر به مقصد مورد نظر ارسال خواهند شد. بدين ترتيب در شبکه های مبتنی بر سوئيچ امکان چندين مبادله اطلاعاتی بصورت همزمان وجود خواهد داشت .

با استفاده از سوئيچ ، شبکه های اترنت بصورت full-duplex خواهند بود . قبل از مطرح شدن سوئيچ ، اترنت بصورت half-duplex بود. در چنين حالتی داده ها در هر لحظه امکان ارسال در يک جهت را دارا می باشند . در يک شبکه مبتنی بر سوئيچ ، هر گره صرفا" با سوئيچ ارتباط برقرار می نمايد ( گره ها مستقيما" با يکديگر ارتباط برقرار نمی نمايند) . در چنين حالتی اطلاعات از گره به سوئيچ و از سوئيچ به گره مقصد بصورت همزمان منتقل می گردند .

در شبکه های مبتنی بر سوئيچ امکان استفاده از کابل های بهم تابيده و يا فيبر نوری وجود خواهد داشت . هر يک از کابل های فوق دارای کانکتورهای مربوط به خود برای ارسال و دريافت اطلاعات می باشند. با استفاده از سوئيچ ، شبکه ای عاری از تصادم اطلاعاتی بوجود خواهد آمد. انتقال دو سويه اطلاعات در شبکه های مبتنی بر سوئيچ ، سرعت ارسال و دريافت اطلاعات افزايش می يابد .

اکثر شبکه های مبتنی بر سوئيچ بدليل قيمت بالای سوئيچ ، صرفا" از سوئيچ به تنهائی استفاده نمی نمايند. در اين نوع شبکه ها از ترکيب هاب و سوئيچ استفاده می گردد. مثلا" يک سازمان می تواند از چندين هاب بمنظور اتصال کامپيوترهای موجود در هر يک از دپارتمانهای خود استفاده و در ادامه با استفاده از يک سوئيچ تمام هاب ها(مربوط به هر يک از دپارتمانها ) بيکديگر متصل می گردد .

تکنولوژی سوئيچ ها

سوئيچ ها دارای پتانسيل های لازم بمنظور تغيير روش ارتباط هر يک از گره ها با يکديگر می باشند. تفاوت سوئيچ با روتر چيست ؟ سوئيچ ها معمولا " در لايه دوم (Data layer) مدل OSI فعاليت می نمايند.در لايه فوق امکان استفاده از آدرس های MAC ( آدرس ها ی فيزيکی ) وجود دارد. روتر در لايه سوم (Network) مدل OSI فعاليت می نمايند. در لايه فوق از آدرس های IP ر IPX و يا Appeltalk استفاده می شود. ( آدرس ها ی منطقی ) . الگوريتم استفاده شده توسط سوئيچ بمنظور اتخاذ تصميم در رابطه با مقصد يک بسته اطلاعاتی با الگوريتم استفاده شده توسط روتر ، متفاوت است .

يکی از موارد اختلاف الگوريتم های سوئيچ و هاب ، نحوه برخورد آنان با Broadcast است . مفهوم بسته های اطلاعاتی از نوع Broadcast در تمام شبکه ها مشابه می باشد. در چنين مواردی ، دستگاهی نياز به ارسال اطلاعات داشته ولی نمی داند که اطلاعات را برای چه کسی می بايست ارسال نمايد. بدليل عدم آگاهی و دانش نسبت به هويت دريافت کننده اطلاعات ، دستگاه مورد نظر اقدام به ارسال اطلاعات بصورت broadcast می نمايد. مثلا" هر زمان که کامپيوتر جديد ويا يکدستگاه به شبکه وارد می شود ، يک بسته اطلاعاتی از نوع Broadcast برای معرفی و حضور خود در شبکه ارسال می دارد. ساير گره ها قادر به افزودن کامپيوتر مورد نظر در ليست خود و برقراری ارتباط با آن خواهند بود. بنابراين بسته های اطلاعاتی از نوع Broadcast در موارديکه يک دستگاه نياز به معرفی خود به ساير بخش های شبکه را داشته و يا نسبت به هويت دريافت کننده اطلاعات شناخت لازم وجود نداشته باشند ، استفاده می گردند .

هاب و يا سوئيچ ها قادر به ارسال بسته ای اطلاعاتی از نوع Broadcast برای ساير سگمنت های موجود در حوزه Broadcast می باشند. روتر عمليات فوق را انجام نمی دهد. در صورتيکه آدرس يکدستگاه مشخص نگردد ، روتر قادر به مسيريابی بسته اطلاعاتی مورد نظر نخواهد بود. ويژگی فوق در موارديکه قصد جداسازی شبکه ها از يکديگر مد نظر باشد ، بسيار ايده آل خواهد بود. ولی زمانيکه هدف مبادله اطلاعاتی بين بخش های متفاوت يک شبکه باشد ، مطلوب بنظر نمی آيد. [/font]سوئیچ سیسکو فناورن عصر شبکه پاسارگاد [font]با هدف برخورد با مشکل فوق عرضه شده اند .سوئيچ های LAN بر اساس تکنولوژی packet-switching فعاليت می نمايند . سوئيچ يک ارتباط بين دو سگمنت ايجاد می نمايد. بسته های اطلاعاتی اوليه در يک محل موقت ( بافر) ذخيره می گردند ، آدرس فيزيکی (MAC) موجود در هدر خوانده شده و در ادامه با ليستی از آدرس های موجود در جدول Lookup ( جستجو) مقايسه می گردد. در شبکه های LAN مبتنی بر اترنت ، هر فريم اترنت شامل يک بسته اطلاعاتی خاص است . بسته اطلاعاتی فوق شامل يک عنوان (هدر ) خاص و شامل اطلاعات مربوط به آدرس فرستنده و گيرنده بسته اطلاعاتی است .[/font]
[font]سوییچ های معرفی شده توسط شرکت سیستکو سوئیچ‌های سری ۲۹۶۰، ۳۵۶۰، ۳۷۵۰، ۴۵۰۰، ۶۵۰۰ می باشند.[/font][font]شرکت سیسکو سوئیچ‌های متنوعی را با توجه به مدل سلسله مراتبی شبکه (Access, Distributed, Core)، سایز شبکه، سرعت و نوع ارتباطات و سرویس‌های مورد نیاز ارائه کرده است. با در نظر گرفتن نیاز امروز و آینده شبکه، می‌توان از هر یک از این سوئیچ‌ها بهره برد. در ادامه به بررسی برخی از این سوئیچ‌ها می‌پردازیم:[/font][font]سوئیچ‌های ردۀ ۲۹۶۰[/font]
  • [font]سوئیچ‌های ۲۹۶۰ در دو نوع Stackable و Standalone موجود می‌باشند.[/font]
  • [font]ایده‌ال برای شبکه‌های Branch Office، Midmarket و Enterprise[/font]
  • [font]قابلیت Switching لایه ۲ و سرویس‌های لایه ۲ تا ۴[/font]
  • [font]دارای ۲۴ یا ۴۸ پورت اترنت و ۴ یا دو عدد Uplink با سرعتهای ۱G یا ۱۰G[/font]
  • [font]شامل POE برای سوئیچ‌های معمولی و POE+ برای سری جدید سوئیچ‌ها(۲۹۶۰S)[/font]
[font][تصویر:  cisco_catalyst_switch_2960-300x239.jpg][/font]
[font] [/font][font]سوئیچ‌های رده ۳۵۶۰[/font]
  • [font]سوئیچ‌های Standalone لایه ۳ با قابلیت استفاده از دو نوع IOS (IP Based, IP Service)[/font]
  • [font]تنوع گستردۀ سوئیچ در رده‌های مختلف، برای نیازهای متفاوت (۳۵۶۰V2, 3560G, 3560E, 3560X)[/font]
  • [font]دارای مدلهای ۲۴ و ۴۸ پورت ۱۰/۱۰۰ یا ۱۰/۱۰۰/۱۰۰۰ با POE/POE+ و بدون POE[/font]
  • [font]پشتیبانی از Uplinkهای ۱G و ۱۰G در مدل‌های ۳۵۶۰-E و ۳۵۶۰-X[/font]
[font][تصویر:  cisco_catalyst_switch_3560-300x240.jpg][/font]
[font]سوئیچ‌های رده ۳۷۵۰[/font]
  • [font]سوئیچ‌های Stackable لایه ۳ با تنوع مدل برای نیازهای مختلف[/font]
  • [font]بهبود مصرف انرژی به همراه پورت‌های Fast Ethernet در ردۀ ۳۷۵۰V2[/font]
  • [font]ترکیب ساختار ۱۰/۱۰۰/۱۰۰۰ و POE به همراه Uplinkهای قابل Upgrade از ۱G به ۱۰G در سوئیچ‌های ۳۷۵۰E Stack Wise[/font]
  • [font]ایجاد قابلیت دسترسی، مقیاس‌پذیری، امنیت و بهبود مصرف انرژی بالا با استفاده از سوئیچ‌های ۳۷۵۰-X[/font]
[font][تصویر:  cisco_catalyst_switch_3750-300x204.jpg][/font]
[font]مقایسه رده‌های جدید سوئیچ‌های ۳۵۶۰ و ۳۷۵۰:[/font][font]رده سوئیچ‌های V2: سوئیچ‌های Fast Ethernet با مصرف انرژی بهینه هستند که دارای Uplinkهای SFP با سرعت ۱G می‌باشند.. با توجه به مدل، در این سوئیچ‌ها امکان استفاده از POE نیز وجود دارد.[/font][font]رده سوئیچ‌های E: سوئیچ‌های Gigabit Ethernet با تکنولوژی EnergyWise برای مدیریت مصرف انرژی هستند. در این رده سوئیچ‌ها با استفاده از ماژول‌های TwinGig converter می‌توان Uplinkهای ۱G را به ۱۰G تبدیل کرد. با توجه به مدل، قابلیت استفاده از POE (15.4W توان روی هر پورت سوئیچ) و POE پیشرفته (۲۰W توان روی هر پورت سوئیچ) در این سوئیچ‌ها وجود دارد. همچنین این سوئیچ‌ها در رده ۳۵۶۰ دارای Power و Fan افزونه می‌باشند و در رده ۳۷۵۰ دارای تکنولوژی StackWise Plus با سرعت ۱۲۸Gbps هستند.[/font][font]رده سوئیچ‌های X: سوئیچ‌های Gigabit Ethernet با امکان انتخاب Uplink (4عدد Gigabit Ethernet یا ۲عدد ۱۰Gigabit Ethernet) هستند. تکنولوژی POE+ (30W توان روی هر پورت سوئیچ) روی مدل‌های POEدار موجود می‌باشد. همچنین Power Supplyها و Fan در این سوئیچ‌ها، ماژولار و Dual Redundant است. در این رده سوئیچ‌ها تکنولوژی StackPower وجود دارد و در ردۀ ۳۷۵۰ سرعت Stacking با تکنولوژی StackWise Plus افزایش یافته است.[/font][font]سوئیچ‌های رده ۴۵۰۰[/font]
  • [font]امنیت، انعطاف‌پذیری و کارایی بالا به همراه ماجولار بودن و تراکم بالای پورت[/font]
  • [font]ایده‌ال برای لایه Distributed یا شبکه‌های Collapsed Core[/font]
  • [font]قابلیت Switching تا ۸۴۸Gbps و گذردهی تا ۲۵۰Mpps[/font]
  • [font]بهبود یکپارچه‌سازی ارتباطات با تراکم بالای POE و POE+[/font]
  • [font]ماکزیمم زمان فعالیت برای Applicationهای Voice و Video[/font]
[font][تصویر:  Cisco-Switch-4500-Series--300x122.jpg][/font]
[font]سوئیچ‌های رده ۶۵۰۰[/font]
  • [font]ایجاد بالاترین سطح سرویس برای هر نقطه در شبکه با استفاده از قابلیت ماجولار بودن[/font]
  • [font]مناسب برای Metro-Ethernetها، مسیریابی شبکه‌های WAN و دیتاسنترها[/font]
  • [font]فراهم آوردن سرویس‌های پیشرفته سرعت بالا مانند Integrated Wireless، Application Control، سرویس‌های آنالیز شبکه[/font]
  • [font]پشتیبانی از بیشترین تراکم پورت برای POE، Fast Ethernet و Gigabit Ethernet[/font]
[font][تصویر:  Cisco-Switch-6500-Series--300x194.jpg][/font]

 
پاسخ
#2
عیب یابی شبکه های اترنت پیکربندی و برپائی شبکه های اترنت کاری تقریباً ساده است که پیشتر نحوه آن توضیح داده شد (ادامه مطلب...). با پیکربندی یک شبکه کار آن شبکه به پایان نرسیده است. پشتیبانی و رفع عیب شبکه گام مهم دیگری است که متخصص شبکه باید با آن آشنا باشد. دقت کنید مسائل مربوط به امنیت شبکه هم در زمان برپائی و هم در زمان پشتیبانی باید با آن آشنا باشید.
موضوع عیب یابی که شامل تشخیص و تعیین نوع مشکل و رفع آن می شود نیز از مباحث مهم نگهداری شبکه ها به شمار می رود. منشأ این عیب می تواند نرم افزاری، سخت افزاری، عدم تطابق تجهیزات، ناهماهنگی بین اجزا، تنظیمات نادرست و ... باشد. افراد دست اندرکار رفع مشکلا ت شبکه در تمامی موارد، الزاماً نباید مدارک علمی چندان سطح بالا یی داشته باشند. چون در این میدان تجربه و کارآزمودگی حرف اول را می زند و معمولا ًً داشتن اطلا عات اولیه و زیربنایی از شبکه ها کافی به نظر می رسد. عیب یابی یک شبکه بسیار شبیه حل معما است. اگر یک ایده کلی در مورد نحوه عملکرد شبکه به دست آورده اید و می دانید کدام بخش ها به یکدیگر وابسته هستند. چنانچه در هنگام راه اندازی شبکه به مشکلاتی برخورده اید، رهنمودهای زیر برای تست سریع شبکه راه گشا خواهد بود؛ بسیاری از این مشکلات به سادگی برطرف می شوند. اما به شرط آن که قبلا با راه حل ها آشنا شده باشید. در این بخش عیب یابی شبکه های کامپیوتری توضیح داده می شود. به خاطر داشته باشید به عنوان یک تکنیسین شبکه داشتن ابزارهائی مانند Link Runner شناسائی و رفع عیب شبکه ساده تر خواهد شد.

1- اتصال پذیری

شاید بدیهی به نظر برسد،اما در قدم اول باید مشخص شود که آیا همه کامپیوترها، سرویس دهنده ها، چاپگرها و دیگر دستگاه های متصل به شبکه می توانند با یکدیگر ارتباط برقرار کنند یا خیر. برای این منظور، در شبکه ی باسیم، باید مطمئن شد که میان هر دستگاه و هاب یا سوییچ مرکزی یک کابل ارتباطی مطمئنی وجود دارد که به ترتیب درستی متصل شده باشند، چرا که وجود دو نوع کابل شبکه مختلف و اتصال نادرست آنها مشکل ساز می شود. اکثر کابل های مدرن UTP (جفت های تابیده بی حفاظ) اتصال دهنده هایی دارند که در هر دو انتها به یکدیگر متصل می شوند. در خود این اتصال دهنده ها، چندین سیم مجزا هست که ممکن است به همان پین های اتصالی در همان انتها وصل شوند یا به صورت ضربدری اتصال یابند. کابل های مستقیم، یک کامپیوتر شخصی، سرویس دهنده یا دیگر وسایل شبکه را به هاب یا سویچ متصل می کنند. کابل های ضربدری، اتصال دو کامپیوتر شخصی به یکدیگر را ممکن می سازند و در اتصال سریالی یک هاب یا سو ییچ به هاب یا سوییچ دیگر کاربرد دارند. استفاده غلط از کابل ها(که غالبا ً هیچ علامتی هم ندارند) باعث می شود سیگنال ها به مقصد نرسد. اگر به ترتیب رنگ های اتصال یک کابل اطمینان ندارید، ساده ترین راه وصل کردن کابل مذکور و سپس بررسی LED اتصال در آداپتور یا انتهای سوییچ است. اکثر کابل ها یک LED (دیود نوری) کوچک سبز رنگ دارند که در صورت برقراری اتصال قبل از روشن شدن دستگاه، روشن می شود. در بعضی کابل ها این دیود نوری به دو رنگ زرد یا نارنجی در می آید تا اتصال ۱۰۰ مگابایت در ثانیه یا گیگابایت باشد (در بعضی دیگر، چراغ های راهنمای ۱۰۰ مگابایتی جداگانه ای وجود دارد.) اما اگر هیچ نوری به چشم نخورد، مطمئنا ً کابل نادرستی را به کار برده اید. در این صورت چاره ی کار تعویض کابل است، هر چند در برخی از سوییچ ها، دگمه هایی در کنار پورت های خاص معمولا با علامت Uplink وجود دارد که امکان استفاده از یک کابل مستقیم برای برقراری اتصال با هاب یا سوییچ دیگر را فراهم می کند. برخی از جدیدترین بخش های فروش سوئیچ سیسکو می توانند به طور خودکار کابل های مورد استفاده را بررسی کنند و از داخل ترتیب رنگ های پورت را به شکلی مناسب تغییر دهند.
2- چشمک زدن LED

در برخی از موارد ممکن است LED اتصال به عوض آنکه دائما ً روشن باشد، چشمک بزند. حالت اخیر به این معناست که فعالیت هایی در این خط ارتباطی انجام شده اما در نصب پورت ناسازگاری هایی وجود داشته است. مثلا ً فرض کنید که آداپتور کامپیوتر شخصی روی ۱۰۰ مگابایت در ثانیه و پورت سوییچ روی ۱۰ مگابایت در ثانیه تنظیم شده باشد. خوشبختانه در حال حاضر تقریبا ً تمامی وسیله ها، به منظور اجتناب و عدم سازگاری سرعت در دو طرف، از تشخیص خودکار (auto Sensing ) سرعت پورت و نصب دو طرفه پشتیبانی می کنند. با این حال در هنگام استفاده از وسایل کارخانه های مختلف به مشکلاتی برخورده ایم که تنها با تنظیم دستی پارامترهای فوق بر طرف می شود.

3- اتصال های بی سیم

بررسی اتصالات بی سیم اندکی سخت تر است، چونکه برقراری اتصال، نشانه ی مشخصی ندارد. با این حال، در کنار اکثر آداپتورهای بی سیم، نرم افزارهایی به بازار عرضه شده که برقراری اتصال را به شما اعلام می کند و فارغ از فروشنده مربوطه با تسهیلات مشابهی در ویندوز XP عرضه می شود. برای عیب یابی اتصالات بی سیم، در وهله نخست مطمئن شوید که کلیه گزینه های امنیتی یا رمز گذا، غیر فعال شده اند. سپس اطمینان یابید که آداپتور روی حالت صحیح تنظیم شده باشد. اکثر آداپتورها یک حالت ad hoc برای اتصال دو وسیله همانند دارند و برای کاربرد در یک access point به پیکر بندی جداگانه ای مجهز هستند. مطمئن شوید که در سراسر شبکه از یک کانال و SSID واحد (ID مجموعه سرویس دهنده که Lan بی سیم را شناسایی می کند) استفاده می شود.

4- پیکر بندی IP

بعد از اینکه ثابت کردید وسایل شما به لحاظ فیزیکی به یکدیگر متصل هستند،در قدم بعد مطمئن شوید که آنها می توانند با یکدیگر ارتباط برقرار کنند. در اکثر شبکه هایی که با TCP/IP کار می کنند، برای برقراری ارتباط باید نشانی IP یگانه ای به تک تک وسیله ها اختصاص یابد. نشانی ها را می توان به صورت دستی پیکر بندی نمود، اما بهتر آن است که از پروتکل پیکربندی دینامیک میزبان (DHCP ) استفاده شود که در آن یک سرویس دهنده DHCP ، نشانی های IP را از محل یک مخزن تعیین شده، توزیع می کند. به این ترتیب هیچ وقت دو یا چند سیستم، نشانی های یکسانی نخواهند داشت. بیشتر مسیریاب ها و پل های ارتباطی، یک سرویس دهندهDHCP داخلی دارند. همچنین می توان سرویس دهنده ویندوز را طوری پیکر بندی نمود که این عملیات را انجام دهد و پس از پیکربندی نیاز به کاردیگری نداشته باشد. باتمام این حرف ها ممکن است اشتباهاتی رخ دهد. هنگامی که مشکلی پیش آمد در ابتدای کار عیب یابی، مطمئن شوید که نشانی های درستی به کار رفته است. تمامی کارهای فوق را می توان با استفاده از برنامه خدماتی ipconfig موجود در ویندوز و از طریق یک پنجره فرمان در کامپیوتر شخصی یا سرویس دهنده آزمایش نمود. در هر پنجره فرمان، ipconfig را تایپ کنید تا نشانی IP اختصاص یافته به هر رابط شبکه را ببینید. با اضافه کردن”all ”به انتهای فرمان، دیگر اطلاعات شبکه همچون نشانی MAC ، نشانی سرویس دهنده DHCP به کار رفته و پل ارتباطی پیش فرض و نشانی های DNS به نمایش در می آید،اطلاعاتی که در هنگام اشکال زدایی از شبکه می تواند مفید واقع شود. اگر تنظیمات DHCP را تغییر داده اید اما کامپیوتر شخصی یک سرویس گیرنده هنوز آن را اعمال نکرده است، می توانید با اضافه کردن elease به فرمان ipconfig ، کامپیوتر مذکور را وادار به استفاده از نشانی جدید نمایید و با اضافه کردن renew به انتهای فرمان، ipconfig را دوباره اجرا کنید. چنانچه ipconfig هیچ نوع نشانی را به نمایش نگذارد، این احتمال هست که سرویس دهنده DHCP ، غیر فعال یا غیر قابل دسترسی باشد.این احتمال هم وجود دارد که کامپیوتر شخصی یا سرویس دهنده، طوری پیکربندی نشده باشد که بتواند با استفاده از DHCP به نشانی یابی خودکار خود دست یابد. در این وضعیت کافی است تنظیمات کامپیوتر شخصی را تغییر دهید. در برخی از سیستم های ویندوز ممکن است به نشانی هایی برخورد کنید که با ۱۶۹ شروع می شود (۱۶۹.xxx.xxx.xxx ) و این در صورت است که تخصیص خودکار پیکربندی شده اما هیچ سرویس دهنده DHCP وجود ندارد، اما از لحاظ عیب یابی باید آن را یک خطا به حساب آورد.

5- بررسی Ping

یکی دیگر از ابزارهای اصلی برای عیب یابی، نرم افزار خدماتی ping است. Ping پرکاربردترین ابزار عیب¬یابی شبکه ها است و تقریباًهمه کسانی که درگیر رفع اشکال شبکه هستند با این دستور و نحوه استفاده از آن آشنا می باشند, اما چرا این ابزار ساده, این قدر مفید است؟
Ping کردن موفقیت آمیز سرویس های اصلی شبکه نظیر Web applicationها و User authentication نشان خواهد داد که سرویس ها به تنهایی از محل کلاینت ها قابل دسترسی هستند. در واقع موفقیت انجام یک ping ساده نشان می دهد که ارتباط مستقیم یا End-to-End بین دو دستگاه درلایه 3 مشکلی ندارد. انجام کامل این عمل در شبکه می تواند نمایی کامل از وضعیت شبکه را به دست بدهد. البته درخواست های ICMP در ترافیک داده ها اولویت پایینی دارند و اگر روتری در مسیر دستگاههای پر کاربرد باشد , ممکن است آن دستگاهها را به موقع ارسال ننماید. سرورهای خارج از شبکه یک سازمان بزرگ نیز می تواند از جانب کلاینت ها به عنوان مقصد Ping برای بررسی صحت ارتباط شبکه WAN مورد استفاده قرار گیرند. اگر سرورهای سمت داخلی فایروال به ping پاسخ دهند اما سرورهایی که پشت فایروال هستند, تقاضای ping را نادیده بگیرند, تکنسین های شبکه را به این نتیجه می رسانند که باید نگاهی به مسیریاب ها یا سایر ادوات مربوط به زیر ساخت شبکه بیندازند و اشکال را در آنها جستجو کنند اگر نتیجه برعکس باشد یعنی سرورهای پشت فایروال به ping پاسخ می دهند ولی سرورهای سمت داخل, تقاضای ping را نادیده می گیرند, آنگاه تکنسین شبکه باید در پی پاسخ این سؤال باشد که چرا بعضی از بخشهای شبکه در دسترس نیستند. اگر حالت سوم روی دهد یعنی همه سرورهای دو طرف فایروال به ping پاسخ دهند, اما کلاینت ها به درستی پاسخ نمی دهند , نتیجه می گیریم که در نقل و انتقال فیزیکی داده ها اشکالی وجود دارد.
در خط فرمان داس ping را تایپ می کنید و این بار در انتهای آن، نشانی IP یا نام DNS دیگر سیستم های دلخواه خود برای برقراری ارتباط را اضافه می کنید. بعضی از مسیریاب ها و دیگر وسایل شبکه امکان صدور فرمانهای ping را هم فراهم می کنند. در هر دو حالت مجموعه ای از بسته های ارتباطی ICMP (پروتکل کنترل پیام ای اینترنتی ) به نشانی مورد نظر فرستاده می شود. اگر سیستم هدف پاسخ دهد مدت زمان لازم برای مجموع رفت و برگشت مشخص خواهد شد. در این شکل،هدف اول (۱۹۲.۹۲.۱۹۵.۲۲۲ ) در شبکه LAN است و بسیار سریع (با سرعت یک متر بر ثانیه) پاسخ می دهد. هدف دوم (۱۹۲.۹۲.۱۹۵.۲۲۲ )یک سرویس دهنده DNS عمومی (در این مورد، Free ) است و مدت زمان بیشتری می طلبد. اگر هیچ پاسخی در کار نباشد یا کامپیوتر میزبان غیر قابل دسترسی است و یا قبل از دریافت پاسخ، مدت مهلت زمانی به پایان رسیده است. در هر صورت ایراد کار مشخص نمی شود اما کاربرد ping ، سرنخ های مهمی را به همراه می آورد.بهتر است در عیب یابی مشکلات مربوط به اتصال به اینترنت قبل از همه، پل ارتباطی را بررسی کنیم. اگر پل ارتباطی پاسخی ندهد، احتمالا ً مشکل درهمین قسمت است یعنی یا مسیر یاب از کار افتاده و یا خط ارتباطی غیر فعال است. اما اگر بتوانیم پل ارتباطی را ping کنیم، همچنین یک نشانی اینترنتی را ping کنیم و اگر به این شیوه بتوانیم به اینترنت راه پیدا کنیم اما امکان مرور وب یا بازیابی email فراهم نباشد، مشکلی در DNS خواهد بود یا سرویس دهنده DNS غیرفعال است که با استفاده از برنامه nslookup آن را بررسی می کنیم و یا در کامپیوتر سرویس گیرنده، نشانی اشتباهی پیکر بندی شده است که با کاربرد ipconfig آن را پیدا می نمایم. حصارهای امنیتی (Firewalls ) را به گونه ای می توان پیکر بندی نمود که مانع ورود ICMP شود، به همین خاطر ناتوانی در پینگ کردن یک وسیله راه دور الزاما ً به معنای مشکل ارتباطی نمی باشد. اکثر مسیریاب های خانگی یا تجاری کوچک به گونه ای پیکر بندی خواهند شد که به درخواست های Ping دریافتی از طریق اینترنتی پاسخ ندهند، اما پینگ های محلی را همچنان باید پاسخ گفت.
6- ردیابی مسیر

پینگ های ارسالی به یک میزبان اینترنتی، بیشر از پینگ های محلی طول می کشد، زیرا ممکن است میان سیستم های مبدا و هدف، چند مسیر یاب موجود باشد. با استفاده از یک برنامه خدماتی ویندوز موسوم به tracert (traceroute برای کاربران لینوکس ) می توان تعداد این قبیل ”توقفگاه ها” (hops ) و نشانی های مسیریاب های واسط را تعیین کرد. پس از تایپ tracert نشانی IP هدف (یا نام DNS ) را اضافه کنید. بسته های ارتباطی برای رسیدن به نشانی IP مورد نظر (۱۹۵.۹۲.۱۹۵.۲۲۲ )، نخست از طریق یک مسیریاب محلی به نشانی ۱۹۲.۱۶۸.۰.۲۲۲ ارسال می شوند و سپس قبل از رسیدن به مقصد نهایی، چند نقطه ی دیگر را پشت سر می گذارند. در مورد عیب یابی محلی، معمولا ً فقط به اولین ”توقفگاه ” توجه می کنیم، هر چند در صورت بروز مشکلات اجرایی و دیگر اطلاعات راه گشاه خواهد بود.

7- تبدیل نام ها

ممکن است با استفاده از یک نرم افزار خدماتی موسوم به nslookup ، به بررسی طرف DNS شبکه خود واتصال آن به اینترنت بپردازید. همان طور که قبلا ً گفته شد این کار در هنگامی ضرورت می یابد که پس از پینگ کردن یک آدرس در اینترنت، نتوانسته باشید به یک URL بروید یا نام های DNS را ping کنید. با این حال nslookup که یک نرم افزار خدماتی خط فرمان است، امکان تبدیل نام های DNS به نشانی IP و بالعکس را مستقیما ً فراهم می کند. در خود نرم افزار nslookup ، چندین گزینه ی دیگر هم وجود دارد و برای دیدن تمامی گزینه های اختیاری کافی است پس از تایپ nslookup ، علامت ”؟” را درج کنید. اما ساده ترین راه برای استفاده از این نرم افزا، تایپ nslookup و سپس تایپ نام DNS یا نشانی IP مورد نظر است. بعد از این کار، با استفاده از تنظیمات پیش فرض سرویس دهنده DNS در سیستم میزبان، عملیات جستجو (lookup ) انجام خواهد شد. اگر نام یا نشانی درج شده را درست فرض کنیم، اختلال در تبدیل، نشان دهنده مشکلی در همان قسمت خاص است که معمولا ًیک ورودی ناصحیح سرویس دهنده DNS می باشد. در هنگام تفسیر نتایج حاصل از nslookup و دیگر ابزار معرفی شده در این مقاله باید احتیاط کرد، ما ابزار فوق هیچ ضرر و زیان جدی به شما وارد نمی کند، پس ارزش یکبار آزمایش را دارند.

8- تست کابل

اولین کابلی که باید سلامت آن مورد بررسی قرار گیرد Patch Cable است که ارتباط ایستگاه کاری یا هرگونه تجهیزات شبکه را با پریز دیواری برقرار می کند. برای این کار, یک طرف Patch Cable را به پورت شبکه دستگاه Link Runner و طرف دیگر آن را به پورت Wiremap متصل می کنیم تا سلامت آن بررسی شود. قدم بعدی دنبال کردن مسیر کابل ها برای یافتن ,ایراد است.
در این وضعیت به سوییچ و رک می رسیم. اگر رک بزرگ و شلوغ باشد, معمولاً یافتن کابل مورد نظر در آن مشکل است خصوصاً اگر به درستی نیز علامت گذاری نشده باشند. برای رفع این مشکل, دستگاه Link Runner دو گزینه دارد. اول آنکه دستگاه یک آوای صوتی را روی کابل منتشر میکند.این صدا با tone probe قابل شنیدن است. از این طریق می توان کابل مرتبط را یافت و به خصوص برای موقعی مناسب است که نمی دانیم کابل به سوییچ متصل است یا خیر. به غیر از این وقتی طرف دورتر کابل مشخص است, آداپتور Wire map دستگاه می تواند برای بررسی سلامت کابل افقی و نحوه اتصالات آن مورد استفاده قرار گیرد. در همین حال, دستگاه اقدام به ارسال سیگنال نیز میکند. در این صورت چراغ مربوط به آن پورت روی سوییچ, هر 3 ثانیه یک بار چشمک می زند و به این طریق می توان فهمید که کدام پورت از سوییچ به کابل مورد نظر ما متصل است. وقتی محل پورت مشخص شد, کابل را می توان روی پورت بدون استفاده دیگری تست کرد. اگر اشکال از پورت روی سوییچ باشد, ممکن است با تغییر کابل از پورتی به پورت دیگر , مشکل شبکه حل شود. اگرپورت های هاب یا هنگام فروش سوئیچ سیسکو نیز سالم باشند, آنگاه باید به سراغ ایستگاههای کاری رفت, با اتصال مستقیم Link Runner به کارت شبکه می توان به درستی کارکرد آن را بررسی کرد. Link Runner با اتصال به کارت, لینکی را برقرار می کند و نوع و سرعت لینک را بررسی و گزارش می کند.اگر کارت شبکه سالم باشد, باید ایستگاه کاری را بوت کرد و از خط فرمان وبا استفاده از دستوری مانند ping این امکان را فراهم کرد که Link Runner ترافیک شبکه را مشاهده کند. اگر دستگاه وجود هیچگونه ترافیکی را گزارش نکرد باید به تنظیمات خود PC دقت کرد که ممکن است اشکال در آنجا نهفته باشد. اگر گزارش لینک و ترافیک همه چیز را به خوبی نشان دهد, آن گاه باید به تنظیمات شبکه ای PC مشکوک شد.

9- بررسی فعالیت کلی سگمنت ها(Segment)

در یک شبکه اترنت یک طرفه یا Half Duplex به علت وجود تعداد ایستگاه هایی که می توانند به طور همزمان داده ها را ارسال کنند و همچنین محدودیت اندازه frame ها اگر تعداد زیادی از ایستگاهها به طور همزمان شروع به تبادل داده بنمایند, به علت تکرار تصادم یا Collision, کار آیی کل شبکه به شدت افت خواهد کرد.
البته بروز تعداد متعادلی پدیده تصادم در شبکه های اترنت Half Duplex امری طبیعی است ولیکن هنگامی که تعداد این تصادم ها رو به افزایش می گذارد, ترافیک شبکه نیز بالا می رود و بالا رفتن ترافیک شبکه که به علت ارسال مجدد پکت ها می باشد, افت کیفی شبکه را به دنبال دارد. در چنین شبکه ای منحنی کارآیی شبکه به یک باره سقوط می کند و نحوه تغییر این منحنی به تعداد فریم های ارسالی , تعداد تصادم ها و تعداد پکت هایی که به ارسال مجدد نیاز دارد, بستگی دارد. با کاهش کارآیی شبکه ,کار کردن برای کاربران شبکه مشکل می شود و انتقال داده ها نیز با وقفه و کندی صورت می گیرد. برای رفع این عیب, شناخت Segment های شبکه و بررسی ترافیک شبکه ضروری است. با استفاده از LinkRunner می توانید تست مربوط و اقدام بهینه را انجام دهید. اگر ترافیک شبکه در جریان باشد LinkRunner آن را به صورت نوارهایی روی صفحه نمایش خودش نشان می دهد.
اگر در شبکه بجای هاب از سوییچ استفاده مشکل ترافیک شبکه تقریباً حل خواهد شد(سخت افزارهای شبکه... ).

10- استفاده از DHCP

اگر لینک شبکه برقرار باشد و به آزمونهای اولیه پاسخ دهد, در نتیجه کاربر می تواند آزمایشهایی را با ping انجام دهد. اگر از Link Runner استفاده می کنید, این دستگاه در اینجا سعی می کند که ابتدا یک IP Address از سرور DHCP شبکه به دست بیاورد. DHCP در واقع یکی از معمولترین روشهای مبتنی بر انتشار (Broadcast) است. به طور معمول, برای هر subnet, یک سرور DHCP مجزا نیاز است(که این امر پر هزینه است و از نظر مدیریت نیز مشکل می باشد ) و یا اینکه DHCP رله کننده پراکسی هایی است که وظیفه نقل وانتقال در خواست ها را بین کلاینت ها وسرورها برعهده دارند( هنگامی که کلاینت ها و سرورها به طور فیزیکی در یک subnet قرار ندارند). این انتشار جهت دار می تواند راهنمای خوبی برای اطلاع از اوضاع ترافیک شبکه باشد. عدم موفقیت هر کلاینت یا Link Runner در اتصال خودکار به DHCP می تواند نشانه ای از بروز مشکل در سیستم رله کننده DHCP باشد. DHCP در اغلب شبکه های امروزی وجود دارد و دستگاه نیز می تواند با پیکر بندی IP دستی یا ایستا نیز کار کنند. پروسه کاری نیز شامل به دست آوردن یک نشانه DHCP برای سنجش صحت کار کرد کابل های محلی, هاب محلی, پورت سوییچ و نهایتاً کل زیر ساخت شبکه باشد.

11- تست پیشرفته تر

اگر ایستگاه کاری می تواند با شبکه لینک برقرار کند, باید بررسی کنید که آدرس دهی ایستگاه کاری متناسب با subnet مرتبط با آن است یا خیر. سپس بررسی اینکه از protocol stack درستی استفاده می کند و به درستی نیز پیکربندی شده است یا نه. سپس باید همه اجزای برنامه های مورد نیاز را بررسی نمود. این کار معمولاً از طریق حذف کردن پروتکل ها یا حذف تنظیمات کارت شبکه و نصب مجدد آنها صورت می گیرد تا از صحت کارکرد آنها اطمینان حاصل شود. اگر همه این موارد نیز به درستی کار میکنند, احتمالاً رفع مشکل به دانش تخصصی بیشتر و پیشرفته تری نیاز دارد.

[تصویر:  mini.png] ابزارهای مدیریت و تست شبکه همچون PLC’s Smart Bits TeraMetrics XD و Acterna DA۳۴۰۰ Ethernet Data Network Analyzer نیز نقشی مهم در عیب یابی و شناسایی شبکه ها ایفا می کنند. مدیریت شبکه در واقع در بهترین شکل آن، شامل ترکیب بندی و دیده بانی دوردست Remote Monitoring شبکه می شود که به شما امکان می دهد علا وه بر انجام اصلا حات نهایی از راه دور، سالم بودن شبکه خود را نیز ارزیابی کنید.

[font]مقدمه دستگاهی است که در قلب هر شبکه مبتنی بر روش استار قرار می گیرد. با استفاده از سوئيچ، چندين کاربر قادر به ارسال اطلاعات از طريق شبکه در يک لحظه خواهند بود. در سوییچها سرعت ارسال اطلاعات هر يک از کاربران بر سرعت دستيابي ساير کاربران شبکه تاثير نخواهد گذاشت. سوئیچ ها معمولا در لایه 2 مدل OSI هستند و با تعداد پورت 5 ، 8 ، 16 ، 24 و گاهی 36 و 48 پورت نیز تولید می شوند. سرعت آنها معمولاً 100/10 و یا 1000 مگابیت بر ثانیه است. سوئیچ ها دارای پورتهایR j- 45 و یا فیبر نوری و یا ترکیبی از هر دو هستند. در دو نوع رومیزی و رکمونت )نصب در رکهای 19 اینچ استاندارد( وجود دارند. سوئیچ های مدیریتی برای کنترل و نگهداری شبکه های بزرگ و یا شبکه هایی که نیاز به پهنای باند زیاد و کنترل شده دارند نیاز به استفاده از سوئیچهای مدیریتی است. با اینگونه سوئیچها می توان تنظیمات متنوعی از قبیل پهنای باند، شبکه های مجازی، کنترل و گزارشات ترافیکی شبکه و ... را انجام داد. از مشخصاتی که تقریبا در تمام آنها مشترک است می توان به رکمونت بودن، تعداد 24 پورت به بالا، امکان افزودن چندین نوع ماژول برای کاربردهای مختلف، وجود پورت سریال برای مدیریت مستقیم، امکان مدیریت از طریق وب، دارا بودن نرم افزار مدیریتی، پاورهای اضافی و قیمت بسیار بالا نسبت به سوئیچ های رایج اشاره کرد. سرعت سوئیچ کردن داخلی و همچنین حجم دیتای انتقالی در زمان واحد از جمله مشخصات مهم سوئیچها و تعیین کننده قیمت آنها می باشد. برخی از این سوئیچ ها امکان مدیریت در لایه 2 شبکه و یالاتر را نیز دارند. ماژول سوئیچ ماژولها قطعاتی سخت افزاری هستند که به سخت افزار اصلی متصل شده و امکاناتی را بسته به نیاز شبکه به آن اضافه می نمایند. به سوئیچهایی که دارای ورودی برای نصب ماژول هستند سوئیچهای ماژولار گفته می شود. جدیدترین ماژولها ماژولهای SFP یا GIBIC Mini هستند که انواع پورتهای گیگا بیت بر روی فیبر نوری و کابل مسی ارائه می کنند. سوئیچ ماژولار این امکان را به طراح شبکه می دهد تا بتواند چندین نوع مدیا را در کنار هم داشته باشند. شبکه سوییچین در حقیقت یک سوییچ وسیله ایست که، بسته های اطلاعاتی را دریافت، آدرس مقصد را تست و سپس بسته ها را به پورت مورد نظر ارسال می کند.[/font]
فعال کردن امکان روتینگ توسط سوئیچ لایه سه سیسکو[font]روتینگ امکان جالب و هیجان انگیزی برای یک سوئیج است ، به تعبیری ، روتینگ حدفاصل بین سوئیچ و روتر را کمتر میکند ، در واقع محصولات جدید سیسکو را نه میتوان روتر نامید نه سوئیچ ، چون مثلا سری 6500 امکانات لایه یک تا هفت را در حد عالی به شما ارائه میکند که این باعث میشود تصویر ذهنی کاربران نسبت به این محصولات عوض شود …[/font][font]روتینگ قابلیتی است که ما منحصرا آن را در اختیار روتر های در محصولات سیسکو میئنداشتیم ، اما با ارائه سوئیچ کاتالیست سیسکو 3550 ، و امکانات فوق العاده لایه 3 آن ، نظر ها عوض شد . در نگاه یک کارشناس شبکه ، سوئیچ لایه سه سیسکو ، ابزاری همه فن حریف است که پاسخگوی گستره وسیعی از نیازهای شبکه است ، محدودیت تعداد پورت روتر را نداشته و همچنین از فناوری ASIC برای پردازش استفاده میکند که این باعث load کمتر و سرعت بیشتر است البته نباید این نکته را فراموش کرد که سوئیچ ها اساسا سوئیچ هستند . برای این کار بهینه سازی شده اند ، برای مثال RAM سوئیچ ها قابل ارتقاء نبوده و از ماژول های WIC و NM و همچنین ارتباطات WAN و تکنولوژی های مربوط به آن پشتیبانی نمیکنند در واقع سوئیچ ها با VLAN ها کاردارند و این امکانات روتینگی لایه سه ، این مزیت را به سوئیچ های سیسکو میبخشد که بتوانند ترافیک این VLAN ها را هم Route کنند .[/font][font]روتینگ قابلیت بسیار مهمی بود که سیسکو از سری 3550 به سوئیچ های میان رده خود اضافه نمود که پس از آن 3560 با بهبود های فراوان و سپس سوئیچ سیسکو 3750 ، پادشاه سوئیچ های سیسکو با قابلیت های فراوان و قدرت بالا ، حلال مشکلات شبکه ها و مطلوب متخصصان شبکه گردید ، بدین ترتیب که در اکثر پیاده سازی ها ، حضور سوئیچ سیسکو 3750 به عنوان جزئی بی بدیل از شبکه مشاهده میشود .[/font][font]البته محدودیت های و تفاوت های زیادی بین یک روتر و یک سوئیچ لایه سه وجود دارد که نمی توان از آن چشم پوشی کرد و همیشه نیاز به یک روتر صرف در شبکه های حتی کوچک هم حس میشود برای مثال امکانات NAT کردن در سوئیچ های لایه سه وجود ندارد ، ولی با تمام این احوال ، امکانات dynamic routing و پشتیبانی از پروتکل های روتینگی مهمی مثل EIGRP – OSPF – BGP و همچنین استاتیک روتینگ ، Policy Based Routing امکانات ACL حرفه ای و QOS و خیل کثیری از امکانات روتر ها در سوئیچ های لایه 3 وجود داشته که با توجه به تعدد پورت ها ، استفاده از آنها در بسیاری از ماموریت ها ، راه گشا خواهد بود .[/font]
[font]برای فعال کردن امکانات روتینگ در سوئیچ لایه سه ، مثل سوئیچ سیسکو 3750 ، و تبدیل آن به یک روتر ، کار چندانی لازم نیست که انجام دهید ، کافیست ابتدا با دستور IP Routing ، امکانات روتینگ را فعال کرده و پس از آن میتوانید به هر پورت IP اختصاص دهید و یا پورت ها را در لایه 2 قرار داده و به vlan ها IP دهید ، از دیگر قابلیت ها امکان فعال سازی DHCP برای اختصاص IP به کلاینت ها و همچنین فعال سازی dynamic routing protocol است .[/font][font]نکته جالب اینکه ، پس از فعال کردن امکانات روتینگ سوئیچ لایه سه سیسکو ، خللی در کارکرد لایه دو آن ایجاد نمیشود ، بلکه میتوانید تنظیمات لایه دو خود را نظیر vlan ها و پورت های trunk و همچنین stp – vtp – etherchannel را نیز داشته باشید .[/font][font]مثال : فعال کردن امکانات روتینگ :[/font][font]Aka-3750(config)#ip routing[/font][font]اختصاص IP به یک پورت خاص[/font][font]Aka-3750(config)#int gi 1/0/20
Aka-3750(config-if)#no switchport
Aka-3750(config-if)#ip add 217.218.1.1 255.255.255.0[/font][font]کانفیگ پورت به صورت لایه 2 و اختصاص IP به vlan مربوطه :[/font][font]Aka-3750(config-if)#switchport
Aka-3750(config-if)#switchport mode access
Aka-3750(config-if)#sw acce vlan 303[/font][font]Aka-3750(config)#int vlan 303
Aka-3750(config-if)#ip add 217.218.1.1 255.255.255.0[/font][font]فعال کردن eigrp :[/font]
[font]Aka-3750(config)#router eigrp 1
Aka-3750(config-router)#network 217.218.1.0 0.0.0.255
Aka-3750(config-router)#redistribute connected
Aka-3750(config-router)#no auto-summary[/font]
[font]نوشتن یک استاتیک روت :[/font]
[font]Aka-3750(config)#ip route 8.8.8.8 255.255.255.255 172.16.64.1[/font]
[font]نوشتن یک ACL و اختصاص آن :[/font]
[font]Aka-3750(config)#ip acce e 110
Aka-3750(config-ext-nacl)#per ip 217.218.1.0 0.0.0.255 any
Aka-3750(config-ext-nacl)#per icmp an any
Aka-3750(config-ext-nacl)#per tcp an an eq 80
Aka-3750(config-ext-nacl)#deny ip any any[/font]

[font]Aka-3750(config)#int vlan 301
Aka-3750(config-if)#ip access-group 110 in[/font]
[font]اینها مثال هایی بود از گوشه ای از امکانات لایه سه ایه سوئیچ های لایه سه سیسکو ، که با فعال کردن قابلیت روتینگ آن ، دری جدید از امکانات و قابلیت ها به روی شما گشوده خواهد شد .[/font][font]در کل با تمام کارامدی سوئیچ های لایه سه سیسکو ، نباید ماموریت ذاتی و اصلی این تجهیزات که همانا سوئیچینگ است را از خاطر برد ، این سوئیچ ها با بهبود های نرم افزاری صورت گرفته امکانات روتینگ را نیز برای بهبود عملکرد دارا بوده ، ولی نباید از آنها قابلیت های یک روتر تمام عیار را انتظار داشت همانطور که با اضافه کردن یک ماژول سوئیچ NME-X-23ES-1G به یک روتر ISR نمیتوان قابلیت ها و پرفورمنس کامل یک سوئیچ را از آن انتظار داشت ، چون یک روتر است !! ولی در مواردی مثلا یک pop site و یا در مقاطعی که نیاز به تعدد پورت و همچنین روتینگ باشد ، به جای استفاده از یک سوئیچ در کنار روتر و inter vlan routing ، میتوان از امکانات ویژه یک سوئیچ لایه سه بهره مند گردید .[/font]

[font]فروش منبع تغذیه انواع روتر ها و سوئیچ های سیسکو[/font]

پاور روتر یا پاور سوئیچ سیسکو یکی از قطعاتیست که بیشتر در معرض استحلاک و خرابیست ، و الا میتوان با قدرت گفت که تجهیزات سیسکو یکی از پایدار ترین و مقاوم ترین دیوایس های موجود است ، کما اینکه هنوز شما روتر های 15 سال پیش ، مثل سری های سیسکو 1600 ، روتر سیسکو 1700 ، روتر سیسکو 2500 و روتر سیسکو 2600 و همچنین سوئیچ سیسکو 2950 و سیسکو 3550 که سال ساخت آنها بیش از 15 سال پیش بازمیگردد ، و مثل روز اول ، بدون کوچکترین مشکلی کار میکنند و حتی فن آنها که قطعه ای فیزیکی و مستحلک شونده است ، نیز به صدا نیوفتاده ! بنده هنوز اولین روتر سیسکو یی که برای یادگیری خریدم ، که یک روتر سیسکو 1605 بود ، در اختیار دارم که حتی آداپتور آن نیز سالم است ، که این نشان از کیفیت بالای قطعات ، مهندسی دقیق ، که برگرفته از تخصص های متفاوت به جز الکترونیک ؛ مثل سیالات و مکانیک و طراحی صنعتی ست ، می باشد . پاور مشتمل از قطعات مختلف الکترونیکی ست ، برای مثال خازن ها یکی از مشهور ترین و بدنام ترین قطعات هستند ،، حتما اصطلاح باد کردن خازن را شنیده اید ،، معمولا خازن ها پس از اتمام عمر مفیدشان ، باد میکنند که میبایست تعویض شوند ، پاور های سیسکو خیلی به ندرت این مشکل برایشان پیش می آید .

خازن بادکرده

به لطف برق صاف و سیسنوسی کامل . بدون نوسان ، تنها قسمتی که در معرض بیشترین خرابی است ، پاور روتر سیسکو و یا پاور سوئیچ سیسکو ست ، که البته نگهداری نا مناسب و محل های نصب غیر استاندارد ، وجود گرد و غبار و همچنین درجه حرارت بالا ، این مشکل را تسریع میکند . بد نیست بدانید ، روتر های سیسکو دارای چند سنسور دمایی هستند ، که به کمک آنها دور فن ها را کم و زیاد میکنند ، مثلا اگر به صدای روتر های سری ISR توجه کرده باشید ، وقتی دما از حدی بالاتر میرود ، صدای فن ها بیشتر شده و دور آنها بالاتر میرود که حرارت ایجاد شده که اکثرا مربوط به پاور روتر و یا سوئیچ سیسکو است ، از شاسی خارج شود که هم خود پاور و هم برد اصلی و بقیه ماژول های روتر و یا سوئیچ آسیب نبینند . روتر سیسکو به شکل کاملا هوشمند وضعیت فن های شاسی را بررسی و مانیتور میکند و به محض مشاهده مشکل در یکی از آنها ، هشدار لازم را در خصوص خرابی و یا مشکل در مورد فن ، تحت عنوان یک trap اعلام مینماید که شما میتوانید در کنسول و یه syslog آنرا مشاهده و نسبت به رفع آن اقدام کنید : AkaNet-interior2811-vlan700FE0/1#
Jul 26 1211.446: %ENVMON-4-FAN_LOW_RPM: Fan 3 service recommended
Jul 26 1241.444: %ENVMON-4-FAN_LOW_RPM: Fan 3 service recommended
Jul 26 1211.455: %ENVMON-4-FAN_LOW_RPM: Fan 3 service recommended
از نظر بنده ، این در نوع خود یک جنایت است که یک روتر و یا سوئیچ سیسکو و یا هر دیوایس سیسکو یی را در شرایط نا مناسب نگهداری کنید ،، زیرا این فقط یک دستگاه نیست ، بلکه یک اثر هنریست :دی ! همنانطور که عرض شد ، تجربه نشان داده که تنها قطعه ای که بیشترین خرابی را در روتر ها و سوئیچ های سیسکو دارد ، پاور روتر سیسکو ، یا همان منبع تغذیه است ،، البته از آنجا که پشتیبانی سوئیچ سیسکو فکر همه جا را کرده ، برای اکثر تجهیزات خود امکان نصب منبع تغذیه بکاپ Redundant Power Supply را در نظر گرفته است ، در سری های قوی تر این پاور به شکل اینترنال و در سری های میان رده و ساده تر به شکل external در نظر گرفته شده ، برای مثال اگر به پنل جلویی روتر 2811 توجه کنید ، خواهید دید که یک برچسب وجود دارد که محل نصب منبع تغذیه بکاپ است ، این کانکتور در سوئیچ های سیسکو در پشت سوئیچ قرار دارد .
[تصویر:  WS-C3750V2-48TS-S_5_1600x1600.png]سوئیچ سیسکو 3750 پاور

[تصویر:  2811-external-power.png]

سیسکو 2811 Redundant power پاور

[تصویر:  2851-redundant-power.jpg]

سیسکو 2851 Redundant Power پاور

همینطور که در تصاویر فوق مشاهدا میکنید ، امکان نصب پاور ساپلای اکسترنال در سوئیچ های سیسکو و روتر های رده متوسط و پایین سیسکو به شکل خارجی و یا ثابت وجود دارد ، در مورد روتر های سیسکو به اصطلاح سنگین ، یا High End پاور ساپلای به شکل داخلی و Hot Swap در شاسی قرار میگیرد ، برای مثال در سری های ISR و ISR G2 میتوان به روتر سیسکو 3845 و روتر سیسکو 3945 اشاره کرد :
[تصویر:  Cisco3945.jpg]
روتر سیسکو 3945

[تصویر:  cisco3845.png]

روتر سیسکو 3845

پاور در سری های پر قدرتی مثل روتر سیسکو 7200 ، روتر سیسکو 7600 و سوئیچ سیسکو 6500 یکی از کلیدی ترین عناصر شاسی محصوب میشود و جزء مهمی در یک روتر یا سوئیچ زیرساخت به شمار میآید ، زیرا هم در مواردی یک پاور پاسخگوی نیاز دستگاه نیست و هم در میزان قطعی و UP Time شبکه در زمان خرابی ، تاثیر به سزایی خواهد داشت .
یکی دیگر از مزایای استفاده از پاور ریداندنت Redundant Power Supply ، امکان استفاده از 2 منبع انرژیست ، بدین نحو که ، شما در دیتا سنتر خود ، دارای دو UPS که هر کدام از یک فاز تغذیه میشوند هستید ، با اتصال هر پاور به یک UPS مجزا ، در صورتی که یکی از UPS ها دشارژ شود ، روتر به کمک UPS و پاور دیگر بدون وقفه به کار خود ادامه خواهد داد .


[تصویر:  cisco-7206.png]

سیسکو 7206 دوال پاور

[تصویر:  6500.jpg]

سری سوئیچ سیسکو 6500 همراه با پاور ریداندنت


همانطور که ملاحظه می کنید در سری های High End ، پاور ساپلای جزء بسیار مهم و کلیدی است و نقش مهمی در پایداری دیوایس سیسکو ، که مسئولیت خطیری داشته ، بر عهده دارد .
در کل به چند نکته در هنگام خرید و فروش سوئیچ سیسکو توجه کنید ، سعی کنید حتما روتر سیسکو و یا سوئیچی که در نقاط استراتژیک شبکه قرار دارد را به پاور ریداندنت مجهز کرده و از یک منبع برقی متفاوت برای هر پاور استفاده کنید .
نکته مهم دیگر اینکه ، حتما برای تغذیه تجهیزات سیسکو و کلا هر نوع دیوایس حساس از برق صاف که توسط UPS مناسب که خروجی سینوسی کامل و بدون نوسان داشته استفاده کنید .
از آنجایی که اعم گرمای تولیدی روتر ها و سوئیچ های از پاور است ، و گرما برای پاور و دستگاه های الکترونیکی سم است ، حتما محل قرارگیری تجهیزات و رک های را از لحاظ میزان حرارت مناسب ( زیر 20 درجه ) و همچنین گرد و غبار ، در شرایط ایده آل حفظ کنید ، این نکته در مورد پاپ سایت ها که اغلب تجهیزات در اتاقک ها و بر روی پشت بام است قطعا مشکل ساز خواهد بود ، لذا در صورت امکان از کولر گازی و هوا ساز برای پالایش گرد و غبار و حفظ دما استفاده کنید ، زیرا اولین چیزی که از کار خواهد افتاد فن های دستگاه و سپس خود دستگاه خواهد بود !
پاسخ
#3
فیسبوک: تولید سوئیچ شبکه در رقابت با سیسکو

[تصویر:  360661_109.jpg]
فیسبوک باردیگر یک محصول جدید را معرفی کرده است، اما این محصول، اپلیکیشن یا شبکه اجتماعی نیست و در عوض یک سوئیچ شبکه است که شاید بزرگترین شبکه اجتماعی دنیا را به سمت رقابت با تولیدکنندگان مطرح تجهیزات شبکه همچون سیسکو وارد کند.
امروز فیسبوک رسما Wedge را معرفی کرد تا وارد بازار ۲۳ میلیارد دلاری سوئیچهای شبکه شود. همان بازاری که تحت سلطه سیسکو است.
وِج بخشی از پروژه OCP یا Open Compute Project است که از آن به عنوان یکی از مهمترین پروژههای فیسبوک یاد میشود. OCP در سال ۲۰۱۲ با هدف شکل گیری روش جدیدی برای تولید و ساخت سختافزار کامپیوتری، رسما شروع به کار کرد. در این پروژه طراحی سختافزار به صورت متنباز (Open Source) در اختیار همه قرار میگیرد تا دیگران نیز در توسعه و بهبود طرحهای سختافزار که نهایتا منجر به تولید سختافزار میشود، مشارکت کنند. به این ترتیب مهندسان سرتاسر جهان میتوانند ایدهها و طرحهای مدنظر خود را در یک پروژه دخیل کنند و نهایتا محصول نهایی، مجهزتر و کمنقصتر خواهد شد.
سختافزارهایی که در OCP طراحی میشوند میتوانند در کامپیوترهای سرور تا دیسکهای سخت یا حتی رَکهای شبکه مورد استفاده قرار گیرند. هرچند سرمایه گذار مهم این پروژه فیسبوک است، اما دیگر کمپانیهای فعال در صنعت نیز نسبت به مشارکت در آن اقدام کردهاند. مارک زاکربرگ، بنیانگذار فیسبوک، بیش از یک میلیارد دلار در OCP سرمایه گذاری کرده است.
یک سال پیش، OCP اعلام کرد که قصد دارد به تولید سوئیچ شبکه اقدام کند که شبیه به هیچکدام از سوئیچهای رایج فعلی نیست و براساس SDN یا شبکههای تعریف شده بر پایه نرمافزار کار میکند. SDN روش جدیدی است که میتوان از آن به عنوان تهدیدی برای سیسکو یا شاید حاشیه سود بیش از ۶۰ درصدی این شرکت روی فروش تجهیزات شبکه، یاد کرد.
SDN مزایای مهمی را وارد تجهیزات شبکه میکند، امکاناتی همچون امنیت بالاتر و مدیریت آسانتر، که میتوانند برای بسیاری از شرکتها جذاب باشند. از طرفی SDN باعث کاهش جدی قیمت تجهیزات شبکه میشود و این همان موضوعی است که میتواند برای سیسکو و دیگر تولیدکنندگان تجهیزات شبکه خطرناک باشد. البته این شرکت جهت فروش سوئیچ سیسکو نیز اخیرا محصولات مبتنی بر SDN خود را رونمایی کرده است. اما این محصولات نیز با قیمت بالایی عرضه میشوند. سیسکو آنها را تولید کرده است تا نشان دهد که حتی اگر کاربری محصول مبتنی SDN بخواهد باز هم بهترین گزینه برای او، سیسکو است. با این وجود وقتی فیسبوک بخواهد قیمتگذاری ارزانی را برای سوئیچهای شبکه خود در نظر بگیرد آنوقت سیسکو نیز مجبور به کاهش قیمت خواهد شد.
جالب است بدانید که فیسبوک از سوئیچ شبکهای که خود در تولید آن سرمایه گذاری کرده در دیتاسنترهای خود، استفاده کرده است. این بدین معنی است که این سوئیچها به خوبی قادرند در مراکز حساس و پرترافیک، بکار گرفته شوند.
از آنجایی که این سوئیچ برپایه OCP طراحی شده است همین حالا دیگر شرکتها مانند اینتل، ایامدی یا آرم نیز می توانند طرحهای آن را بهینه نموده و مشکلات احتمالی آن را رفع کنند.
فیسبوک در باره سوئیج وِج اینگونه گفته است:

سوئیچهای قدیمی، عموما داری پیکربندی سختافزاری ثابت و رابط کاربری غیر قابل تغییر هستند که همین موضوع کار را برای توسعه و ساخت شبکههای پیچیده مشکل میسازد. برخلاف شبکههای سنتی، هر کسی میتواند وج را ویرایش یا حتی بخشی از کامپوننتنهای آن را با طراحی بهتر جایگزین کند.

جالب است بدانید که پروژه OCP توانسته علاوه بر فیسبوک نظر مثبت کمپانیهای بزرگی همچون مایکروسافت، اینتل، گولدمن، راکاسپیس و بسیاری دیگر را به خود جلب کند.
پاسخ


پرش به انجمن:


کاربرانِ درحال بازدید از این موضوع: 1 مهمان