امتیاز موضوع:
  • 0 رأی - میانگین امتیازات: 0
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
یادداشت سردبیر بی‌بی‌سی انگلیسی از تجربه‌اش در غزه
#1
یادداشت سردبیر بی‌بی‌سی انگلیسی از تجربه‌اش در غزه

جرمی بوئن، سردبیر بخش خاورمیانه‌ بی‌بی‌سی (انگلیسی)، که تازه از غزه برگشته (بخش عمده‌اش را به فارسی برگردانده‌ام):

«... وقتی در سال ۱۹۹۱ به غزه رفتم، هر روز صدها هزار فلسطینی با رد شدن از گذرگاه اِرِز، از غزه خارج می‌شدند تا سر کار بروند. پاول آدامز، همکار من در بی‌بی‌سی، به من گفت که وقتی برای اولین بار در سال ۱۹۸۰ به غزه رفته‌بود، گروهی از کودکان فلسطینی را سوار بر یک اتوبوس عمومی کرده‌بود و از کرانه‌ی باختری آورده‌بودشان سواحل غزه. 

الآن اگر کسی بتواند اجازه‌ی عبور یک اتوبوس عمومی از کرانه‌ی باختری به نوار غزه را بگیرد، حداقل نامزد جایزه‌ی صلح نوبل می‌شود. دیپلماتی هم که بتواند راهی برای توقف قتل در سواحل و خیابان‌های غزه پیدا کند، شایسته‌ی چیزی بیش از این است.

بعد از این‌که اسرائیل بیش از ۶۰ نفر را در محله‌ی شجاعیه‌ی غزه کشت، بنیامین نتانیاهو نخست‌وزیر اسرائیل با بی‌بی سی مصاحبه کرد. او گفت که به خاطر تلفات غیرنظامیان غزه متأسف است اما حماس را مقصر دانست. نتانیاهو گفت که اسرائیل به مردم هشدار داده‌بود که آن منطقه را ترک کنند. بعضی‌ها هشدار را جدی گرفتند، اما حماس به بعضی دیگر اجازه نداد که خانه‌هاشان را ترک کنند.

وقتی آن افراد در شجاعیه کشته شدند، من برای تولد یازده‌سالگی پسرم در لندن بودم. اما تصور من از حماس با تصور نتانیاهو فرق دارد. در طول یک هفته‌ای که من در غزه زندگی کردم، هیچ شاهدی که ادعای اسرائیل مبنی بر استفاده‌ی حماس از فلسطینی‌ها به عنوان سپر انسانی را تأیید کند پیدا نکردم. نیروهای حماس در گوشه‌های خیابان بودند، و حواس‌شان به روند اتفاقات بود. آ‌ن‌ها بومی هستند و همه‌ی مردم آن‌ها را می‌شناسند، حتی پسرهای نوجوان. راجی سورانی، مدیر «مرکز فلسطینی حقوق بشر» در غزه، به من گفت که شما هر تصوری که از حماس داشته باشید نباید از یاد ببرید که حماس بخشی از دی‌ان‌ای فلسطین است.

من اولین بار آقای سورانی را هنگامی دیده بودم که داشت بدرفتاری‌ آدم‌های یاسر عرفات را محکوم می‌کرد. موضع او در قبال حماس هم همین‌طور سفت و سخت است. او اما این‌بار به من گفت که اسرائیل دارد قوانین جنگ را نقض می‌کند و هیچ اهمیتی به وظیفه‌ی قانونی خود برای حفاظت از غیرنظامیان فلسطینی نمی‌دهد ...

... وقتی غزه را ترک کردم، راکت‌های فلسطینی نزدیک گذرگاه اِرِز فرود می‌آمدند. همان موقع صدای آژیر بلند شد. راننده‌ی اسرائیلی ما از ماشین بیرون پرید، موتور را روشن گذاشت، و پشت یک دیوار پناه گرفت. گیر افتادن وسط حمله‌ی راکت‌ها، دلهره‌آور است-- هرچند شهروندان اسرائیلی با کمک سیستم ضد موشکی گنبد آهنین از خطر راکت‌ها محافظت می‌شوند و اسرائیل هزینه‌ی هنگفتی صرف دفاع از شهروندان کرده‌ (در شهر مرزی سدروت، حتی ایستگاه‌های اتوبوس طوری ساخته شده‌اند که نقش سرپناه بمب را بازی می‌کنند). خودِ اسرائیلی‌ها هم از بچگی آموزش می‌بینند که چه‌طور پناه بگیرند.

اما این‌که بگوییم شهروندان اسرائیلیِ نزدیک غزه به اندازه‌ی فلسطینی‌ها رنج می‌کشند اشتباه است. وضعیت در غزه بسیار بسیار بدتر است. من با هر کس که ذره‌ای احساس انسانی داشته باشد شرط می‌بندم که بعد از گذراندن ده دقیقه در بیمارستان شفاءِ غزه کنار زخمی‌ها و کشته‌شده‌ها، دیگر آن آدم سابق نخواهد بود. سردخانه‌ی بیمارستان این‌قدر شلوغ است که گاه بدن‌های دو کودک را فشار می‌دهند تا روی یک قفسه جا شود. یا یک روز، باقی‌مانده‌ی بدن شش زن و کودک را کنار هم گذاشتند تا استرچر را پر کنند.

من قبل از غزه، دو ماه را در بغداد، بیروت، بیت‌المقدس، حلب و دمشق گذرانده‌بودم. خاورمیانه در آتش است. از سال ۱۹۹۰ به این‌طرف، چیزی همانند این ندیده بودم. فکر نمی‌کنم هیچ‌کس بداند چه‌طور باید این آتش را خاموش کرد.»

 
پاسخ
 سپاس شده توسط Hamid Jafary Pooya
#2
خدا لعنتشون کنه
چطوری دلشون میاد این بچه ها رو بکشن
این نیز میگذرد...
پاسخ
 سپاس شده توسط Hamid Jafary Pooya ، motahare


پرش به انجمن:


کاربرانِ درحال بازدید از این موضوع: 1 مهمان